اثربخشی آموزش هوش معنوی بر انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی دانش آموزان دبیرستان‌های دخترانه‌ی شهر بهارستان

زمینه و هدف: بهبود عملکرد اجتماعی، روانشناختی و معنوی دانش آموزان یکی از دغدغه اصلی روانشناسان است، لذا مطالعه حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش هوش معنوی بر انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی دانش آموزان انجام شد.روش کار: طرح پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه گواه بود. جامعه پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه نهم دبیرستان‌های دخترانه‌ی شهر بهارستان در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که تعداد 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های انسجام روانی آنتونووسکی (1987) و بهزیستی اجتماعی کییز و ماگیارمو (2003) استفاده شد. گروه آزمایش آموزش هوش معنوی را در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای در هفته‌ای یک جلسه در مدت دو ماه دریافت کردند و گروه گواه هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. تحلیل داده‌ها با روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره با کمک نرم‌افزار spss نسخه 22 انجام گرفت.یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی پس‌آزمون گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود داشت، لذا می‌توان نتیجه گرفت که آموزش هوش معنوی موثر بوده و موجب افزایش انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی دانش آموزان شده است (0/01>p).نتیجه‌گیری: آموزش هوش معنوی می‌تواند به‌عنوان آموزشی در راستای ارتقای انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی دانش آموزان به کار گرفته شود.

the effectiveness of teaching spiritual intelligence on psychological cohesion and social well-being of students in girls' high schools in baharestan city

background and purpose: improving the social, psychological and spiritual performance of students is one of the main concerns of psychologists, so the present study was conducted with the aim of determining the effectiveness of teaching spiritual intelligence on psychological cohesion and social well-being of studentsmethod: the design of the research was semi-experimental with a pre-test and post-test design and a control group. the research population included all ninth grade students of girls' high schools in baharestan city in the academic year of 2022-2023, 30 of whom were selected by available sampling method and were randomly assigned to two experimental and control groups. antonovsky's (1987) psychological coherence and keyes and magyarmo's (2003) social well-being questionnaires were used to collect data. the experimental group received spiritual intelligence training in 8 sessions of 90 minutes per week for two months, and the control group did not receive any intervention. data analysis was done with the statistical method of multivariate covariance analysis with the help of spss version 22 software.results: the results showed that by controlling the effect of the pre-test, there was a significant difference between the mean psychological cohesion and social well-being of the experimental group and the control group, so it can be concluded that the training of spiritual intelligence is effective and increases the psychological cohesion and social well-being of students (p<0.01). conclusion: spiritual intelligence training can be used as training in order to improve students' psychological cohesion and social well-being.