شیوه های آموزش هنرهای سنتی در ایران و ژاپن (نمونه موردی: کتاب هنر مقطع متوسطه اول)

هنر ایران همواره دستخوش تغییراتی در جهت پیشرفت و ارتقاء بوده است. الگو شدن بسیاری از شیوه ها برای رشد هنر در ایران( به خصوص هنرهای سنتی) سبب شد تا به الگو شدن یکی از کشورهای رو به رشد در این زمینه بپردازیم. با بررسی نوع آموزش هنر سنتی در ژاپن به عنوان کشوری پیشرفته در جهت آموزش و ادامه آن در جهت ارتقا و پیشرفت آثار، اکنون وقت آنست که همین شیوه کار را در آموزش هنر سنتی به دانش آموزان مقطع متوسطه اول در ایران را هدف قرار داده که در راستای آن با تلفیق شیوه های آموزش، این شیوه را مورد مقایسه و تطابق قرارداد. چیزی که در این آموزش ها نادیده گرفته شده، آموزش هنرهای سنتی است. هدف از ارائه این پژوهش مطالعه‌ی تطبیقی شیوه های آموزش هنرهای سنتی در ایران و ژاپن و در ادامه بهره‌گیری از شیوه های آموزش هنر سنتی در مدارس ژاپن برای بهبود روش های آموزش در ایران است. ضرورت انجام پژوهش حاضر با توجه به نظام آموزشی کشورهای پیشرفته که بخش اعظم برنامة درسی دورة متوسطه اول به درس‌هایی مثل هنر و فعالیت‌های ویژه مانند برپایی جشنواره‌های فرهنگی، هنری و ... اختصاص یافته است، سبب بررسی این موضوع در مقایسه با ایران شد تا هر چه بیشتر علت کمبود این برنامه ها در روند درسی نوجوانان مورد ارزیابی قرار بگیرد. اکنون سوال اینجاست که چه اشتراکات و افتراقاتی میان آموزشِ هنر سنتی در مدارس ژاپن و ایران وجود دارد؟ و یا اینکه چگونه می‌توان از شیوه های آموزش هنر سنتی در مدارسِ ژاپن برای آموزش همین نوعِ هنری در یکی از مقاطع تحصیلی ایران بهره گرفت؟ روش گردآوری مطالب و داده های مورد استفاده کتابخانه ای، اسنادی و میدانی بوده که با رویکرد توصیفی و تحلیلی انجام شد.

a comparative study of traditional arts teaching methods in iran and japan (case example: two books for teaching art grades 7-9).

by examining the type of traditional art education in japan as an advanced country in the direction of education and continuing it in the direction of promoting and improving the works, now is the time to target the same way of working in the education of traditional art to the students of the first secondary level in iran. in line with that, this method was compared and matched by combining teaching methods. what is neglected in these trainings is the training of traditional arts. this research aims to provide a comparative study of the methods of teachingtraditional arts in iran and japan and to use the methods of teaching traditional arts in japanese schools further to improve the teaching methods in iran. the necessity of conducting the present research considering the educational system of advanced countries, where most of the curriculum of the first secondary course is devoted to subjects such as art and special activities such as the establishment of cultural and artisticfestivals, and so on, has been allocated, it caused the investigation of this issue in comparison with iran, so that the cause of the lack of these programs in the educational process of teenagers can be evaluated as much as possible. now, the question is, what are the commonalities and differences between traditional art education in japanese and iranian schools? or how to use traditional art teaching methods in japanese schools to teach the same type of art at one of iran’s educational levels? the method of collecting materials and data used was library,document, and field, which was done with a descriptive and analytical approach.