اثربخشی رویکردهای آموزش سنتی و نوین بر تنظیم فراشناختی و یادگیری مهارت پاس فوتبال

روش‌های آموزشی که دانش‌آموزان را به یادگیرندگان فعال تبدیل می‌کنند، برای توسعه فراشناخت و عملکرد حرکتی موثر هستند. از این رو، هدف این تحقیق مقایسه اثربخشی آموزش سنتی و نوین بر تنظیم فراشناختی و یادگیری مهارت پاس فوتبال کودکان بود. این پژوهش نیمه‌تجربی با دو گروه تجربی و سه زمان اندازه‌گیری انجام شد. از بین دانش‌آموزان پسر 9 تا 11 ساله شهرستان اندیمشک، به روش نمونه‌گیری هدفمند در دسترس، 72 کودک به عنوان نمونه انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 36 نفری آموزش خطی (سنتی) (0.81± 10.34) و آموزش غیرخطی (نوین) (0.73 ± 10.08) تقسیم شدند. برای سنجش متغیرها از آزمون پاس مورکریستین و پرسشنامه رفتار فراشناختی استفاده شد. مدت مداخله برای گروه‌های تحقیق 14 جلسه بود. داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس مرکب تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو گروه آموزش خطی و غیرخطی باعث بهبود مهارت پاس فوتبال، مدیریت اطلاعات، برنامه‌ریزی، خودنظارتی، راهبردهای حل مسئله، ارزیابی، تصویرسازی و به طور کلی تنظیم فراشناختی در کودکان شدند (0.05≥p). همچنین، نتایج نشان داد که در مهارت پاس فوتبال، برنامه‌ریزی، خودنظارتی، راهبردهای حل مسئله، ارزیابی و تنظیم فراشناختی، اثربخشی رویکرد غیرخطی نسبت به رویکرد خطی بیشتر بود (0.05≥p). اما در مدیریت اطلاعات و تصویرسازی بین دو رویکرد آموزشی تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (0.05≤p). بنابراین، معلمان و مربیان می‌توانند از این یافته‌ها برای توسعه برنامه‌های آموزشی استفاده کنند که با دستکاری قیود، محیط‌های یادگیری متنوعی ایجاد می‌کنند که به کودکان کمک می‌کند بهتر با موقعیت‌های بازی واقعی سازگار شوند.

the effectiveness of traditional and modern pedagogy on metacognitive regulation and learning soccer pass skill

teaching methods that make students active learners are effective for developing metacognition and motor performance. therefore، the aim of this research was to compare the effectiveness of traditional and modern pedagogy on metacognitive regulation and learning soccer pass skill of children. this semi-experimental research was conducted with two experimental groups and three measurement times. among the 9 to 11 year old male students of andimshek city، 72 children were selected as a sample and randomly divided into two groups of 36 people: linear pedagogy (traditional) (10.34 ± 0.81) and non-linear pedagogy (modern) (10.08 ± 0.73) were divided. to measure the variables، more-christian pass test and metacognitive behavior questionnaire were used. the duration of the intervention for the research groups was 14 sessions. the data were analyzed by the combined analysis of variance test. the results showed that both linear and non-linear pedagogy groups improved soccer pass skill، information management، planning، self-regulatory، problem solving strategies، evaluation، imagery and metacognitive regulation in children (p≤0.05). also، the results showed that the effectiveness of the non-linear approach was higher than the linear approach in soccer pass skill، planning، self-regulatory، problem solving strategies، evaluation and metacognitive regulation (p≤0.05). however، no significant difference was observed in information management and visualization between the two educational approaches (p≤0.05). however، no significant difference was observed in information management and imagery between the two educational approaches (p≥0.05). therefore، teachers and coaches can use these findings to develop educational programs that manipulate constraints to create diverse learning environments that help children better adapt to real play situations.