آیا روش های آموزش حرکتی (سنتی و بازی برای فهمیدن ) بر خودکارآمدی در نوجوانان دختر اثرگذار است؟

روشهای آموزشی در تربیت بدنی پیشینه طولانی دارد و با توجه به آن در زندگی تحصیلی و روانی افراد همیشه مورد توجه بوده است خودکارآمدی یکی از متغیرهای مهم در ورزش است شواهد تجربی کمی در مورد کارایی های مدلهای آموزشی مختلف وجود دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه اثر مدل آموزشی سنتی و مدل آموزشی بازی برای فهمیدن بر خودکارآمدی در نوجوانان دختر بود جامعه آماری ٤٠ دانش آموز متوسطه اول به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفره جایگزین شدند آموزش سرویس بلند بدمینتون به دو مدل آموزشی سنتی و بازی برای فهمیدن انجام شد سنجش عملکرد آموزش هر گروه در دوره اکتساب با استفاده از دستورالعمل ارائه شده به مدت 12 جلسه (3 روز در هفته یک ساعت در جلسه شامل 5 دسته 10 کوششی انجام شد. عملکرد شرکت کننده ها با استفاده از آزمون سرویس بلند بدمینتون در پیش ،آزمون دوره اکتساب و آزمون یادداری سنجش شد. پرسشنامه خودکارآمدی کودکان و نوجوانان (seq-c) برای سنجش خودکارآمدی تحصیلی، هیجانی، اجتماعی) در پیش آزمون و یاد داری استفاده شد. برای تحلیل داده های عملکرد حرکتی از آزمون فریدمن برای مقایسه های درون گروهی و از آزمون یومن ویتنی برای مقایسه بین گروهی و برای تحلیل داده های خودکارآمدی از تحلیل کوواریانس یک و چند متغیره در سطح معناداری 0/05 استفاده شد. یافته ها برتری معنی دار عملکرد سرویس در گروه بازی برای فهمیدن نسبت به گروه سنتی در دوره اکتساب و آزمون یاد داری را نشان داد. علاوه بر این، نمره کل خودکارآمدی و همچنین خودکارآمدی اجتماعی گروه بازی برای فهمیدن در یاد داری به طور معنی داری بیشتر از گروه آموزش سنتی بود روش tgfu منجر به ارتقا خودکارآمدی اجتماعی و روش سنتی نیز منجر به کاهشخودکارآمدی تحصیلی شد مدل آموزشی tgfu را به عنوان مدل آموزشی بهتر در مقایسه با مدل آموزشی سنتی برای مربیان بدمینتون گروه سنی نوجوانان پیشنهاد می کند.

do movement training methods (traditional and tgfu) have an effect on self-efficacy in adolescent girls?

background and aim: educational methods in physical education have a long history, and due to that, they have always been of interest in the academic and psychological life of people. self-efficacy is one of the important variables in sports, there is little empirical evidence about the effectiveness of different training models. the purpose of this research was to compare the effect of traditional educational model and tgfu educational model on self-efficacy in adolescent girls.methods: in this cross-sectional, semi-experimental study, 40 first-year high school girls with no history of playing badminton were randomly divided into two groups of 20 each. to measure the self-efficacy questionnaire of children and adolescents by morris (2001) and adapted from the self-efficacy questionnaire of bandura, barbaranelli, capara, pastorelli (1996). performance measurement of badminton long serve training of each group was performed in the acquisition period and after 48 hours in the memorization phase. in the recall phase, the self-efficacy questionnaire was completed by each of the participants. to analyze self-efficacy data, univariate and multivariate covariance analysis was used at a significance level of 0.05.results: the findings showed a significant superiority in the tgfu group compared to the traditional group in the self-efficacy performance of the acquisition period and the memorization test. in addition, the total score of self-efficacy as well as social self-efficacy of the tgfu group in memory was significantly higher than the traditional education group.conclusion: according to the obtained results, it seems that if students are trained using the tgfu educational model approach, they show better self-efficacy in different aspects.