نقش هوش سازمانی و اشتیاق کارکنان در تسهیم دانش

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هوش سازمانی و اشتیاق کارکنان بر تسهیم دانش در محیط‌های سازمانی انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کارکنان یک سازمان مشخص است. بر اساس جدول مورگان و کرجسی، حجم نمونه 350 نفر تعیین و نمونه‌گیری به روش تصادفی ساده انجام شده است. برای جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه استاندارد هوش سازمانی آلبرشت (2003)، اشتیاق شغلی اوترخت (شوفلی و همکاران، 2002) و تسهیم دانش باکر و سینه (1999) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون برای بررسی ارتباط بین متغیرهای مستقل و وابسته، و رگرسیون خطی چندگانه برای تحلیل تاثیر همزمان متغیرهای مستقل بر متغیر وابسته انجام شد. کلیه تحلیل‌ها از طریق نرم‌افزار spss نسخه 27 صورت گرفت. نتایج نشان داد که بین هوش سازمانی و تسهیم دانش رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = 0.62, p < 0.01) و همچنین بین اشتیاق کارکنان و تسهیم دانش نیز ارتباط مثبت و معنادار مشاهده شد (r = 0.57, p < 0.01). تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش سازمانی و اشتیاق کارکنان به طور مشترک 47 درصد از واریانس تسهیم دانش را پیش‌بینی می‌کنند که بیانگر نقش مهم این دو متغیر در تسهیل تسهیم دانش است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که سازمان‌هایی که هوش سازمانی بالاتری دارند و محیطی را فراهم می‌کنند که در آن کارکنان دارای سطح بالایی از اشتیاق شغلی هستند، تسهیم دانش بیشتری را تجربه می‌کنند. بنابراین، تقویت هوش سازمانی و افزایش انگیزه کارکنان از طریق استراتژی‌های مدیریتی مناسب می‌تواند منجر به بهبود فرهنگ دانشی در سازمان‌ها شود.

the role of organizational intelligence and employee engagement in knowledge sharing

this study aimed to examine the impact of transformational leadership style and organizational social capital commitment on employee productivity. this research was a descriptive-correlational study conducted in a specific organization. a sample of 250 employees was selected using simple random sampling based on the morgan and krejcie table. standardized questionnaires were used to measure the variables: the achieve employee productivity questionnaire, the multifactor leadership questionnaire (mlq), and nahapiet and ghoshal's (1998) organizational social capital questionnaire. data were analyzed using spss version 27. pearson correlation was used to examine relationships between variables, and linear regression analysis was applied to assess the impact of independent variables on employee productivity. the results indicated a significant positive relationship between transformational leadership style and employee productivity, as well as between organizational social capital commitment and employee productivity. pearson correlation coefficients showed that transformational leadership style was positively correlated with employee productivity (r = 0.52, p < 0.001), and organizational social capital commitment was also positively correlated with employee productivity (r = 0.46, p < 0.001). linear regression analysis revealed that transformational leadership had a stronger impact on employee productivity than organizational social capital commitment (β = 0.41 vs. β = 0.33). findings suggest that a combination of transformational leadership and organizational social capital commitment plays a significant role in enhancing employee productivity. therefore, organizations should focus on developing transformational leadership skills and strengthening social capital in the workplace.