واکاوی مفاهیم «آسیب شناسی کارکردی» در آثار داستانی «شهریار مندنی پور» بر اساس نظریه تحلیل رفتار «اریک برن»

«تحلیل رفتار متقابل» یک نظام روان‌درمانی و نظریه‌ی رفتارشناسی نوین است که در حوزه کاربرد عملی، راهکارهای روان‌شناختی جدیدی را شامل می‌شود، درجهت ادراک اختلالات رفتاری، روان‌پریشی‌ها و ارتباط نامحسوس ذهن خودآگاه و ناخودآگاه. مقاله حاضر بر اساس نظریات «اریک برن» در چارچوب هرم حالات نفسانی «والد ، بالغ ، کودک » که در اصل داده‌ها و پرداخت‌های بنیادین ذهنی هستند، به بررسی مولفه‌های «آسیب‌شناسی کارکردی» در آثار «شهریار مندنی‌پور» پرداخته است. طبق بررسی و تحلیل داده‌ها، بیش‌ترین بسامد در هرم سه‌گانه، متعلق به حالت «بالغ» است. تحقیق حاضر به روش تحلیلی توصیفی به بررسی شخصیت‌های آثار مذکور بر اساس نظریه روان‌شناختی تحلیل رفتار از «برن» پرداخته است، در جهت پاسخ به این پرسش که: «مولفه‌های آسیب‌شناسی کارکردی» در آثار داستانی «شهریار مندنی‌پور» کدامند؟» ماهیت و گستردگی ادبیات در واقع ارتباط مفهومی آن را بسیاری از علوم معاصر و بخصوص علم روان‌شناسی و پیوند چارچوب ادبی رمان را با نظریات و مولفه‌های مکاتب نوین این علم نمایان می‌سازد. در این پژوهش، داده‌ها از عبارات و جملاتی که منوط به حوزه «آسیب‌شناسی کارکردی» در آثار مورد بررسی است، استخراج گردید تا با تحلیل قسمت‌هایی که در آن مصادیق «آسیب‌شناسی کارکردی» منطبق با نظریه نوین«برن» نمود دارد، پربسامدترین کارکرد هرم حالات درونی در چارچوب رفتار متقابل تحلیل شود. پژوهش بینارشته‌ای حاضر بر اساس واکاوی روابط بر پایه سیستم تحلیل رفتار، بسامد بالای«آسیب‌شناسی کارکردی» را در آثار مندنی‌پور نشان می‌دهد و این مهّم که، «بالغ» به عنوان حوزه مبدا و در عین حال دارای بالاترین سطح بازخورد در تحلیل مولفّه «آسیب‌شناسی کارکردی» شناخته شد.