مدل یابی روابط علی میان مولفه های کالبدی بر همبستگی اجتماعی در مجتمع مسکونی با میانجی گری جذابیت محیطی و حریم اجتماعی( نمونه ی مطالعاتی: شهر تهران)

در مجتمع ها و محیط هاى مسکونى فضاى جمعى، یکى از عرصه های مشترک زندگى قابل شناسایى است. این فضا قابلیت استفاده ی گروهى را دارد و در آن فعالیت ها و روابط جمعى اتفاق مى افتد. معمولاً ساختمان مسکونى کالبد زندگى جمعى است و فعالیت هاى اجتماعى فرهنگى در فضاى جمعى محیط هاى مسکونى محتواى آن را شکل مى دهند. در مجتمع های مسکونی، ویژگی های کالبدی محیط می توانند نقشی مهم در ایجاد یا تقویت حس تعلق و روابط اجتماعی بین ساکنان ایفا کنند. با این حال، تاثیر این ویژگی ها معمولاً به صورت غیرمستقیم و از طریق جذابیت محیطی و حریم اجتماعی بروز می کند. این پژوهش به تحلیل روابط علی میان مولفه های کالبدی، جذابیت محیطی، حریم اجتماعی، و همبستگی اجتماعی در مجتمع های مسکونی شهر تهران می پردازد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ویژگی های کالبدی محیط بر حس اجتماعی ساکنان از طریق متغیرهای میانجی جذابیت محیطی و حریم اجتماعی است. داده های تحقیق با روش پیمایشی و از طریق پرسش نامه جمع آوری شده و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شده است. تحلیل و واکاوی داده های پرسشنامه به روش تحلیل عامل مولفه های اصلی و آزمون آماری چرخش واریماکس در نرم افزار spss بوده و روابط بین مولفه های محیطی ارزیابی شده است. در نهایت نیز در نرم افزار آماری amos، مدل نهایی پژوهش ترسیم شده و تحلیل مسیر صورت گرفت. نتایج نشان می دهد که مولفه های کالبدی نه تنها به طور مستقیم، بلکه به صورت غیرمستقیم و از طریق جذابیت محیطی و حریم اجتماعی نیز بر همبستگی اجتماعی تاثیر می گذارند. در مجموع انتظار می رود چرخه ی همبستگی اجتماعی از طریق امنیت محیطی بتواند در دستیابی به همبستگی اجتماعی ساکنان مجتمع های مسکونی تاثیر گذار باشد.

modeling the causal relationships between physical components on social cohesion in a residential complex through the mediation of environmental attractiveness and social privacy (tehran city study case)

in residential complexes and environments، the collective space is one of the recognizable common areas of life. this space has the ability to be used by groups and in which collective activities and relations occur. usually، the residential building is the body of collective life، and social and cultural activities in the collective space of residential environments shape its content. in residential complexes، the physical characteristics of the environment can play an important role in creating or strengthening the sense of belonging and social relations between residents. however، the effect of these characteristics usually occurs indirectly and through environmental attractiveness and social privacy. this study analyzes the causal relationships between physical components، environmental attractiveness، social privacy، and social cohesion in residential complexes in tehran. the aim of this study is to investigate the effect of physical characteristics of the environment on the social sense of residents through the mediating variables of environmental attractiveness and social privacy. the research data were collected by survey method and through questionnaire and analyzed using structural equation modeling. the analysis and analysis of the questionnaire data were done by principal components factor analysis and varimax rotation statistical test in spss software and the relationships between environmental components were evaluated. finally، in amos statistical software، the final research model was drawn and path analysis was performed. the results show that physical components not only directly but also indirectly and through environmental attractiveness and social privacy affect social solidarity. in general، it is expected that the cycle of social solidarity through environmental security can be effective in achieving social solidarity of residents of residential complexes.