ارزیابی ظرفیت ایمن عبور سیلاب در کانال آبخروار بهبهان تحلیل وضعیت پیشین و موجود

مدیریت سیلاب در کانال‌های شهری برای کاهش خطرات در مناطق نیمه‌خشک که مستعد سیلاب‌های ناگهانی هستند، امری حیاتی است. این مطالعه ظرفیت ایمن عبور سیلاب کانال آبخروار در بهبهان، ایران را تحت دو سناریو بررسی می‌کند: الف) وضعیت پیشین (حالت طبیعی بدون سازه‌های جانبی مانند پل‌ها و دیوارها)، ب) وضعیت موجود (نیمی از کانال در بخش ابتدایی با سازه‌های جانبی و پل‌ها و در بخش انتهایی سرپوشیده). داده‌های بارندگی از پنج ایستگاه (1346–1404) با استفاده از توزیع مقادیر حدی تعمیم‌یافته (gev) برای دوره‌های بازگشت 2 تا 200 سال تحلیل شد. مدل hec-hms برای شبیه‌سازی بارش-رواناب با استفاده از منحنی scs (cn) استخراج‌شده از کاربری اراضی sentinel-2 و طبقه‌بندی خاک sentinel-1 استفاده شد. مدل hec-ras برای شبیه‌سازی جریان غیرماندگار دوبعدی و پهنه‌بندی سیلاب به کار رفت. نتایج نشان‌دهنده دبی‌های اوج از 1.40 مترمکعب بر ثانیه (2 سال) تا 4.60 مترمکعب بر ثانیه (200 سال) است. سناریوی پیشین (قبل از ایجاد کانال) پهنه وسیعی از غرقابی را نشان داد، در حالی که سناریوی موجود برای سیلاب‌های کوچک پهنه غرقابی را کاهش داد اما در سیلاب‌های بزرگ به دلیل گلوگاه‌های هیدرولیکی، غرقابی را تشدید کرد.