تحلیل مکانی حداکثر بارش محتمل (pmp) و ارتباط آن با مختصات ارتفاعی در حوضه کارون بزرگ

برآورد دقیق حداکثر بارش محتمل (pmp) به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پارامترهای طراحی سازه‌های هیدرولیکی و مدیریت خطر سیلاب، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در این پژوهش به‌منظور برآورد pmp در حوضه آبخیز کارون، از روش آماری site-specific استفاده شد. داده‌های بارش 24 ساعته با دوره آماری حداقل 40 سال از 38 ایستگاه سینوپتیک و باران‌سنجی جمع‌آوری گردید. پس از انجام آزمون‌های کنترل کیفیت و حذف داده‌های پرت، مقدار pmp برآورد شد. نتایج نشان داد مقدار pmp بین 133 تا 327 میلی‌متر متغیر است و از شرق به غرب و از شمال به جنوب حوضه کاهش می‌یابد. بیشترین مقادیر در نواحی کوهستانی شرق و کمترین در دشت‌های جنوب غربی مشاهده شد. بررسی ارتباط میان pmp و ارتفاع ایستگاه‌ها و نیز میانگین بارش حداکثر سالانه با ارتفاع، نشان داد همبستگی معناداری وجود ندارد. بنابراین، تغییرات مکانی pmp بیش‌تر تحت تاثیر عوامل سینوپتیکی و الگوهای رطوبتی ناشی از خلیج فارس قرار دارد. میانگین وزنی pmp برای کل حوضه 227 میلی‌متر برآورد شد که می‌تواند در طراحی سازه‌های کنترل سیلاب منطقه مورد استفاده قرار گیرد.