کنترل تبخیر آب و سازگاری با تغییر اقلیم در شبکه‌های آبیاری با استفاده از صفحات خورشیدی تولید انرژی (مطالعه موردی: کانال زهکش نوروزلو)

تغییرات اقلیمی باعث افزایش تبخیر از منابع آبی شده است. بنابراین باید به گونه‌ای شرایط فعلی را مدیریت کرد که گسترش اثرات منفی تبخیر، محدود و کنترل گردد. تبخیر از سطح کانال‎های روباز خصوصاً در مناطق خشک و نیمه خشکی مانند ایران، نیاز به مطالعات دقیق‌تری دارد. در مطالعه حاضر، سعی بر برآورد میزان تبخیر و پتانسیل تابش خورشیدی در محدوده کانال زهکش و اثر احتمالی پوشش سطح کانال با پنل‌های خورشیدی در کاهش میزان تبخیر شد. به این منظور از نرم‌افزار meteonorm (برای پیش‌بینی دما و تابش) و pvsyst (به منظور بررسی زوایای تابش و اثر سایه بر صفحات خورشیدی) استفاده گردید. در این فرایند ابتدا میزان تابش با استفاده از نرم افزار متئونرم و با هر سه سناریوی تغییر اقلیم (a2، a1b و b1) مورد بررسی قرار گرفت. سپس با استفاده از نرم‌ افزار پی وی سیست در تطابق پتانسیل تابش برآوردی با پتانسیل تابش ماهانه و سالانه موجود، زوایای تابش و اثر سایه بر صفحات خورشیدی بدست آمد. بر اساس یافته‌های پژوهش، پارامتر میزان تابش بر اساس سناریوی a2 تغییرات بیشتری نسبت به دو سناریوی دیگر نشان داد لذا پیش‌بینی 2030 نیز بر اساس سناریوی a2 انجام شد. نتایج حاصل، افزایش تدریجی پارامترهای اقلیمی و در نتیجه گرمای کره زمین را آشکار نمود. همچنین نتایج نشان داد که با صفحات خورشیدی در مساحتی به وسعت حدود 36960 متر مربع، سالانه 10508 مگاوات ساعت انرژی الکتریسیته تولید گردیده و میزان تبخیر از کانال 14/45 درصد کاهش خواهد یافت.