افزایش سن ازدواج در جوانان و تاثیر آن بر کاهش تعداد فرزندان و پایداری اجتماعی

مقدمه : افزایش سن ازدواج در جوامع مختلف، به ویژه در کشورهای در حال توسعه مانند ایران، به عنوان یکی از عوامل موثر بر کاهش نرخ باروری شناخته می‌شود. این مطالعه به تحلیل و تبیین رابطه میان سن ازدواج و تعداد فرزندان در ایران می‌پردازد و همچنین عوامل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی موثر بر این روند را بررسی می‌کند.یافته ها: افزایش سن ازدواج به طور معناداری با کاهش تعداد فرزندان در خانواده‌ها مرتبط است، به طوری که خانواده‌هایی که در سنین بالاتر ازدواج کرده‌اند، تمایل کمتری به داشتن فرزندان بیشتر دارند. این روند می‌تواند ناشی از افزایش سطح تحصیلات زنان و تمایل آن‌ها به فرصت‌های شغلی و استقلال مالی باشد که موجب تاخیر در ازدواج و کاهش تمایل به فرزندآوری می‌شود. همچنین، ورود زنان به بازار کار و تامین مالی خانواده‌ها، آن‌ها را از فرصت کافی برای فرزندآوری محروم کرده و به تاخیر در تصمیم‌گیری برای ازدواج و فرزندآوری منجر می‌شود. افزایش هزینه‌های زندگی، مسکن و آموزش فرزندان نیز خانواده‌ها را به سمت کاهش تعداد فرزندان سوق می‌دهد. عوامل فرهنگی و اجتماعی، به ویژه در نسل‌های جوان‌تر، نیز در این روند نقش دارند.روش کار:این تحقیق به صورت یک مرور نظام مند و علمی طراحی شده است.جستجوی مقالات از سال 2015تا2025در پایگاه های معتبر شامل pubmed_googl scholar_sid انجام شد.پس از بررسی 20 مقاله بر اساس معیار های مشخص 8مورد به صورت کمی تحلیل شد.نتیجه‌گیری:افزایش سن ازدواج به عنوان یک عامل مهم در کاهش نرخ باروری در ایران شناخته می‌شود. این روند می‌تواند به عواقب اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای منجر شود، از جمله پیری جمعیت و چالش مربوط به تامین اجتماعی.