تاثیر تعداد فرزندان بر سلامت روانی و جسمی زنان در دوران میانسالی

مقدمه:سلامت روانی و جسمی زنان در دوران میانسالی یکی از دغدغه‌های مهم نظام‌های سلامت و سیاست‌گذاران اجتماعی است. در این میان، نقش تعداد فرزندان به‌عنوان یکی از متغیرهای اجتماعی زیستی، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. با این حال، شواهد موجود در این زمینه پراکنده، گاه متناقض، و وابسته به بسترهای فرهنگی و اقتصادی هستند. هدف این مطالعه، مرور نظام‌مند و تحلیل انتقادی مطالعات جهانی و منطقه‌ای در زمینه تاثیر تعداد فرزندان بر سلامت زنان میانسال استروش کار: پژوهش مروری به‌صورت نظام‌مند و با پایبندی به اصول طراحی شد. جستجوی مقالات از سال 2004 تا 2024 در انجام شد. pubmed، scopus، web of science، google scholar، sid پایگاه های پس ازجستجوی اولیه و نهایی، مطالعات باکیفیت انتخاب و بر اساس معیارهای ورود و خروج مشخص تحلیل شدند. داده‌ها به‌صورت ترکیبی (کمی و کیفی) مورد بررسی و طبقه‌بندی قرار گرفتند.یافته ها:یافته‌ها نشان دادند که تعداد فرزندان می‌تواند اثر دوسویه بر سلامت زنان داشته باشد. فرزندآوری متعادل (2–3 فرزند) در بستر حمایت اجتماعی و اقتصادی، با کاهش خطر افسردگی، فشار خون بالا، و برخی سرطان‌ها (پستان، رحم) همراه است. در مقابل، نداشتن فرزند یا فرزندآوری زیاد، با افزایش خطر اضطراب، افسردگی، بیماری‌های متابولیک، سندرم فرسودگی و کاهش کیفیت زندگی در میانسالی همراه بود. متغیرهایی همچون حمایت همسر، اشتغال، سطح تحصیلات، و کیفیت روابط خانوادگی نقش تعدیل‌کننده و میانجی مهمی در این رابطه داشتند.نتیجه گیری :یافته‌ها حاکی از آن است که فرزندآوری نه‌تنها یک عامل زیستی، بلکه پدیده‌ای روان‌اجتماعی است که پیامدهای سلامت زنان را در میان‌سالی تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. این نتایج می‌توانند به سیاست‌گذاران حوزه سلامت زنان در طراحی مداخلات زمینه‌محور، آگاهانه و فرهنگی‌متناسب کمک کنند. همچنین لزوم انجام مطالعات طولی، میان‌فرهنگی و مبتنی بر داده‌های بومی، بیش از پیش احساس می‌شود.