کاربرد هوش مصنوعی در شناسایی الگوهای فقر و طراحی سیاست‌های امیدآفرین در جوامع شهری

چکیدهدر سال‌های اخیر، افزایش نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی در شهرها باعث کاهش امید اجتماعی و احساس تعلق جمعی شده است. در چنین شرایطی، هوش مصنوعی می‌تواند ابزاری کارآمد برای شناسایی دقیق‌تر الگوهای فقر و نیازهای واقعی گروه‌های آسیب‌پذیر و طراحی سیاست‌های مبتنی بر داده‌های محرومیت‌زدایی باشد.این پژوهش با رویکرد میان‌رشته‌ای، ترکیبی از علوم داده، علوم اجتماعی و سیاست‌گذاری عمومی، نقش الگوریتم‌های یادگیری ماشین را در تحلیل شاخص‌های رفاه، کیفیت زندگی و امید اجتماعی در مناطق کم‌برخوردار شهری بررسی می‌کند. داده‌های مورد استفاده شامل شاخص‌های اقتصادی، بهداشتی، مشارکت اجتماعی و داده‌های مکانی است که با روش‌های خوشه‌بندی و تحلیل همبستگی پردازش می‌شوند.هدف اصلی پژوهش ارائه مدلی برای سیاست‌گذاری هوشمند و امیدآفرین است که با تمرکز بر عدالت اجتماعی و توانمندسازی گروه‌های محروم، زمینه‌ساز پایداری اجتماعی شود. انتظار می‌رود نتایج، طراحی نقشه‌های هوشمند محرومیت و ارائه راهکارهای مداخلات محلی موثر و انسان‌محور را ممکن سازد.