تاثیر سرمایه اجتماعی و تاب‌آوری بر سیاست‌های اقتصادی کمیته امداد امام خمینی (ره) در دوره بحران کرونا (مطالعه موردی: خراسان شمالی)

هدف این پژوهش بررسی تاثیر سرمایه اجتماعی و تاب‌آوری اجتماعی بر سیاست‌های اقتصادی کمیته امداد امام خمینی (ره) در دوره بحران کرونا است. بحران کرونا به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های اجتماعی و اقتصادی دهه‌های اخیر، ضرورت بازنگری در سیاست‌های حمایتی و اقتصادی نهادهای امدادی را دوچندان کرده است. در این چارچوب، سرمایه اجتماعی به‌عنوان مجموعه‌ای از روابط اعتماد، مشارکت و شبکه‌های اجتماعی و تاب‌آوری اجتماعی به‌عنوان توانایی انطباق و مقابله با بحران، می‌توانند نقشی اساسی در سیاست‌های اقتصادی ایفا کنند.روش تحقیق، کمی و از نوع توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه خانوارهای تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره) استان خراسان شمالی 62,105 خانوار بوده است. با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه 419 نفر برآورد شد. نمونه‌گیری به‌صورت خوشه‌ای چندمرحله‌ای انجام گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه محقق‌ساخته با پایایی مناسب (آلفای کرونباخ بالای 8/0) بود. داده‌های کمّی با استفاده از تحلیل همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری تحلیل شد.یافته‌ها نشان داد سرمایه اجتماعی (در ابعاد اعتماد اجتماعی، شبکه‌های ارتباطی و مشارکت اجتماعی) و تاب‌آوری اجتماعی (در ابعاد مقابله با بحران، انعطاف‌پذیری و استفاده از منابع حمایتی) با سیاست‌های اقتصادی کمیته امداد رابطه مثبت و معناداری دارند (01/0>p). نتایج حاکی از آنست که تقویت شبکه‌های اجتماعی، ارتقای اعتماد بین مددجویان و نهاد، و افزایش مهارت‌های مقابله با بحران، از الزامات بهبود سیاست‌های اقتصادی کمیته امداد در شرایط بحران است. این امر نیازمند سیاست‌گذاری‌های یکپارچه در حوزه رفاه اجتماعی و سرمایه‌گذاری بر منابع انسانی مددجویان است.