بررسی تاثیر بهره‌گیری از شبکه‌های اجتماعی در توسعه کسب‌وکارهای خانگی زنان و مشارکت اجتماعی آنان در مناطق روستایی استان کرمان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بهره‌گیری از شبکه‌های اجتماعی بر توسعه کسب‌وکارهای خانگی زنان و مشارکت اجتماعی آنان در مناطق روستایی استان کرمان انجام شده است. با استفاده از رویکرد کمی و روش پیمایشی، داده‌ها از 250 زن فعال در کسب‌وکارهای خانگی در مناطق روستایی منتخب (مانند قلعه‌گنج، رودبار جنوب، فهرج و عنبرآباد) جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌ها با مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای spss و smartpls انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که استفاده از شبکه‌های اجتماعی تاثیر مثبت و معناداری بر توسعه کسب‌وکارهای خانگی (β=0.35, p<0.001) دارد و این توسعه به‌طور مستقیم مشارکت اجتماعی زنان را تقویت می‌کند (β=0.48, p<0.001). سواد دیجیتال، زیرساخت‌های ارتباطی و حمایت نهادی/خانوادگی به‌عنوان عوامل تسهیل‌گر، نقش مهمی در این فرآیند ایفا می‌کنند. موانعی نظیر کمبود سواد دیجیتال، ضعف زیرساخت‌های اینترنتی و محدودیت‌های فرهنگی نیز شناسایی شدند. نتایج پژوهش بر ضرورت تقویت زیرساخت‌های دیجیتال، ارائه آموزش‌های تخصصی و حمایت‌های نهادی برای ارتقای توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی زنان روستایی تاکید دارد. این مطالعه می‌تواند به سیاست‌گذاری‌های محلی در راستای توسعه پایدار و کاهش فقر در مناطق محروم استان کرمان کمک کند.

the impact of social media utilization on the development of women's home-based businesses and their social participation in rural areas of kerman province

this study examines the impact of social media utilization on the development of women’s home-based businesses and their social participation in rural areas of kerman province. employing a quantitative approach and survey method, data were collected from 250 women engaged in home-based businesses in selected rural regions (e.g., qaleh ganj, rudbar-e jonub, fahraj, and anbarabad). data analysis was conducted using structural equation modeling with spss and smartpls software. the findings revealed that social media use has a significant positive effect on the development of home-based businesses (β=0.35, p<0.001), which in turn directly enhances women’s social participation (β=0.48, p<0.001). digital literacy, communication infrastructure, and institutional/family support were identified as key facilitating factors in this process. however, barriers such as limited digital literacy, inadequate internet infrastructure, and cultural constraints were also noted. the study underscores the need to strengthen digital infrastructure, provide specialized training, and enhance institutional support to promote the economic and social empowerment of rural women. these findings can inform local policymaking to support sustainable development and poverty reduction in underserved areas of kerman province.