حکمرانی اجتماعی و حل مسایل اجتماعی با تاکید بر حاشیه‌نشینی، کودکان کار و خیابانی

این نوشتار به تحلیل نقش حکمرانی اجتماعی در فرآیند کاهش حاشیه‌نشینی کودکان خیابانی و پدیده کودکان کار می‌پردازد. کودکان خیابانی، به‌عنوان گروهی آسیب‌پذیر و به حاشیه رانده‌شده، تحت تاثیر عواملی نظیر شهرنشینی شتابان، فقر اقتصادی، فروپاشی ساختارهای خانوادگی، طرد اجتماعی و ضعف در اجرای قوانین حمایتی قرار دارند. این گروه با چالش‌هایی چون شرایط نامناسب زیستی، دسترسی محدود به آموزش و خدمات بهداشتی، انگ اجتماعی و انواع سوءاستفاده مواجه‌اند که رشد جسمی، روانی و اجتماعی آن‌ها را مختل می‌سازد. این مطالعه با بهره‌گیری از منابع معتبر، فرآیندهای حاشیه‌نشینی و نقش آن در زندگی خیابانی و کودکان کار و پیامدهای آن را در قالب رویکردهای کنونی حکمرانی، شامل اقدامات دولت، سازمان‌های مردم‌نهاد و مداخلات اقتصادی مورد بررسی و تبیین جامعه شناختی قرار می دهد. نتایج این مطالعه اسنادی بر ضرورت اتخاذ سیاست‌های جامع و چندجانبه برای رفع علل ریشه‌ای این مسائل تاکید دارند. همچنین، پیشنهاداتی مانند تقویت سیاست‌های حمایتی، افزایش سرمایه‌گذاری و مشارکت فعال کودکان در فرآیندهای سیاست‌گذاری متمرکز ارایه گردیده است.