حکمرانی مشارکتی در شرایط بحرانی: ضرورت پیوست فرهنگی-اجتماعی در مدیریت بحران‌های اجتماعی ناشی از جنگ

در شرایط بحرانی، ساختارهای سنتی حکمرانی با چالش‌های جدی مواجه شده و ضرورت بازتعریف الگوهای تصمیم‌گیری مشارکتی به‌ویژه با تاکید بر پیوست‌های فرهنگی-اجتماعی آشکار می‌شود. این پژوهش با رویکرد کیفی و تحلیل محتوای استقرایی، به بررسی مولفه‌های موثر بر حکمرانی مشارکتی در بستر بحران‌های جنگی پرداخته و مدلی مفهومی را برای درک بهتر این سازوکار ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهند که پیوست فرهنگی-اجتماعی، سرمایه اجتماعی، تاب‌آوری جمعی و نقش دوگانه رسانه‌های اجتماعی، از عناصر کلیدی در تقویت مشارکت مردم و افزایش مشروعیت سیاست‌های امنیتی هستند. این مدل بر تعامل میان دولت، جامعه و نهادهای فرهنگی-رسانه‌ای تاکید دارد و نشان می‌دهد که حکمرانی مشارکتی موثر در شرایط جنگی نیازمند نگاهی چندسطحی، گفتمان‌محور و مبتنی بر اعتماد اجتماعی است.