حکمرانی اجتماعی از طریق مدیریت بر فناوری‌های نوین و مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها

در عصر حاضر، فناوری‌های نوین نظیر هوش مصنوعی، پهپادها و ابزارهای سایبری، ساختارهای سنتی حقوق بین‌الملل را با چالش‌های اساسی مواجه ساخته‌اند. استفاده فزاینده از این فناوری‌ها در حوزه‌های نظامی، امنیتی و اطلاعاتی، ضرورت بازنگری در چارچوب‌های مربوط به حاکمیت دولتها در داخل کشورها و به خصوص حکمرانی اجتماعی بر این فناوری‌ها، همچنین مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها و سایر فاعلان بین‌المللی را دوچندان کرده است. حکمرانی اجتماعی از طریق مدیریت بر هوش مصنوعی و فضای مجازی از جمله موضوعاتی است که ذهن اکثر حاکمان فعلی کشورها را به خود مشغول کرده است. با توسعه فزاینده هوش مصنوعی در بخش‌های مختلف، از جمله مراقبت‌های بهداشتی، مالی و اداره عمومی کشورها، ضرورت ایجاد زیرساختهای لازم در حکمرانی به چالش کشیده شده است. ایده مذکور نیاز به این دارد که چارچوب ها، استراتژی‌ها و ملاحظات اخلاقی مورد نیاز در توسعه و پیاده سازی فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی در جامعه را رعایت کرده و مدیریت شود. از سوی دیگر هوش مصنوعی آن روی دیگر فضای مجازی یا سایبر است که نیاز به مدیریت و حاکمیت خاص خود را دارد که این مهم نیز در قرن 21 چالش‌های زیادی را برای حاکمیت دولت‌ها ایجاد کرده است. این موضوع نه تنها به دلیل پیامد‌های آن بر حریم خصوصی، امنیت و پاسخگویی، بلکه به دلیل سوگیری‌ها و نابرابری‌های بالقوه‌ای که ممکن است در صور ت عدم مدیریت کافی از سیستم‌های هوش مصنوعی ناشی شود، قابل توجه است. فقدان مالکیت و پاسخگویی شفاف در قبال مسئولیت‌های حاکمیتی هوش مصنوعی، چالش‌ها را تشدید میکند. عدم قطعیت در مورد اینکه چه کسی مسئول جنبه‌های مختلف حاکمیتی است، میتواند منجر به ناکارآمدی و شکاف در نظارت شود و به طور بالقوه خطرات مرتبط با استقرار هوش مصنوعی را افزایش دهد.