حکمرانی اجتماعی: حقوق شهروندی و آزادی های عمومی

حقوق شهروندی حقوقی است که شهروندان به لحاظ تعلق سیاسی تابعیت و ملیت از آن برخوردار می شوند و با حقوق بشر از این جهت همپوشانی دارد که ریشه حقوق شهروندی را باید در حقوق بشر جستجو نمود. در بحث از حقوق شهروندی و جایگاه آن در اسلا‌م، پیش از هر نکته‌ای باید به این حقیقت توجه داشت که اسلا‌م به عنوان آخرین و کامل ‌ترین دین الهی در درون خود تمام قواعد، سنت‌ها و مناسبات بشری را دارد؛ بدین معنا که می‌تواند پاسخگوی تمامی نیازهای اساسی انسان‌ و جامعه بشری باشد. دین اسلام، کرامت والایی را برایانسان قائل است و همه آنها را با هم برابر می داند. بنابراین اسلام بهترین الگوی استحصال حقوق به ویژه حقوق شهروندی می باشد که این موضوع در آیات صریح قرآن و خطابه های پیامبر اکرم (ص) و سخنان حضرت علی (ع) و دیگر ائمه (ع) به وضوح پدیدار است و می توان در پرتو آموزه های اسلامی به جامعه ای با آرامش و دادگر دست یافت که هر دو سوی آنکه شهروندان و دولت هستند که باید آن را به راستی به منصه ظهور گذارند. هدف از مقاله حاضر بررسی حقوق شهروندی و آزادی های عمومی از منظر حکومت اسلامی با رویکرد به قانون اساسی می باشد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی از طریق مراجعه به کتب حقوقی و قانون اساسی می باشد. نتایج نشان می دهد که حقوق شهروندی به افرادی تعلق می‌یابد که «تابعیت» یک کشور فارغ از رنگ، قومیت، نژاد، دین و طبقه‌شان تعلق می‌یابد. چنانچه در کشور ما، مسلمان بودن شرط برخورداری از حقوق شهروندی نیست.مصادیق حقوق شهروندی شامل: حقوق و مذهبی، حقوق قضایی، حقوق فرهنگی، حقوق مدنی و حقوق سیاسی شهروندان می شود. همچنان آزادی های مشروع در حقوق شهروند شامل آزادی در عقیده، اندیشه، بیان، آزادی در شغل می باشد.