ارزیابی نظام سیاست‌گذاری اجتماعی در ایران؛ ساختار، فرآیند و کارآمدی

نظام سیاست‌گذاری اجتماعی به‌عنوان یکی از ستون‌های بنیادین توسعه انسانی و عدالت اجتماعی، در دهه‌های اخیر اهمیت فزاینده‌ای در کشورهای در حال توسعه یافته است. در ایران، ساختار پیچیده‌ای از نهادهای رسمی و غیررسمی متولی سیاست‌های اجتماعی وجود دارد که با چالش‌هایی نظیر ناهماهنگی نهادی، ضعف در تدوین شواهد‌محور، و کارآمدی پایین مواجه است. این مقاله با بهره‌گیری از چارچوب‌های نظری در سیاست‌گذاری عمومی و تحلیل تطبیقی، به بررسی ساختارها، فرآیندها، و عملکرد سیاست‌گذاری اجتماعی در ایران می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که هرچند در سال‌های اخیر تلاش‌هایی برای انسجام‌بخشی به سیاست‌های اجتماعی صورت گرفته، اما همچنان نبود یک رویکرد یکپارچه، کم‌رنگ بودن مشارکت ذی‌نفعان، و ضعف در ارزیابی پیامدها از موانع اساسی تحقق عدالت اجتماعی در کشور محسوب می‌شوند. مقاله در پایان، پیشنهادهایی برای اصلاحات ساختاری، شفافیت نهادی، و توسعه ظرفیت سیاست‌گذاری ارائه می‌دهد.