امنیت قضایی در پرتو اصول حکمرانی خوب: نگاهی به فرآیندهای سیاستگذاری عمومی در ایران

امنیت قضایی یکی از ارکان اساسی در تضمین حقوق و آزادی‌های عمومی و یکی از شاخص‌های کلیدی حکمرانی مطلوب به شمار می‌رود. در عصر نوین حکمرانی، امنیت قضایی را نمی‌توان صرفاً در قالب عملکرد نهادهای قضایی تحلیل کرد، بلکه باید آن را در بستری از اصول حکمرانی خوب و فرآیندهای سیاست‌گذاری عمومی بررسی نمود. اصولی چون شفافیت، پاسخ‌گویی، مشارکت و حاکمیت قانون، نقش مستقیمی در ارتقای امنیت قضایی دارند. با این حال، در فرآیندهای سیاست‌گذاری عمومی در ایران، این اصول غالباً به صورت ناقص یا صوری لحاظ می‌شوند. پاسخ‌گویی نهادی نسبت به تصمیمات قضایی ضعیف است و شفافیت در فرایند رسیدگی و اطلاع‌رسانی به عموم شهروندان محدود می‌ماند. همچنین، استقلال نهاد قضایی از نهادهای سیاسی در برخی موارد با چالش مواجه است که خود موجب تضعیف اعتماد عمومی می‌شود. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی‌‌تحلیلی در پی واکاوی رابطه میان امنیت قضایی و اصول حکمرانی خوب در چارچوب سیاست‌گذاری‌های عمومی در ایران است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ضعف در شفافیت و طراحی شفاف سیاست‌ها، نبود سازوکارهای موثر پاسخ‌گویی، ناکارآمدی در پیاده سازی حاکمیت قانون از جمله موانع تحقق امنیت قضایی در چارچوب حکمرانی مطلوب هستند. لذا در جهت اصلاح ساختارهای سیاست‌گذاری عمومی در حوزه امنیت قضایی، رهیافت هایی همچون تقویت نهادهای نظارتی، اصلاح ساختار تدوین سیاست‌های قضایی و گسترش پاسخگویی و شفافیت، به‌عنوان راهکارهای ارتقای امنیت قضایی در چارچوب حکمرانی مطلوب پیشنهاد می‌شود.