آگاهی از حقوق شهروندی در سایۀ حکمرانی خوب

حقوق شهروندی، به‌عنوان یکی از ارکان اساسی جوامع دموکراتیک، بر پایۀ ارزش‌هایی چون آزادی، عدالت و برابری، جایگاه انسان را در قالب حقوق مدنی، سیاسی و اجتماعی تعریف می‌کند. این حقوق از شان ذاتی انسان سرچشمه می‌گیرند، نه از قدرت حاکمان، و ویژگی‌هایی چون جهان‌شمولی، ذاتی‌بودن و سلب‌ناپذیری را دربرمی‌گیرند. همزمان، حکمرانی خوب با تاکید بر شفافیت، پاسخگویی، عدالت‌محوری و مشارکت فعال شهروندان، به‌عنوان الگویی موثر در ارتقاء کیفیت حکمرانی، به‌ویژه در جوامع درحال‌گذار، مطرح می‌شود. این پژوهش، با رویکرد توصیفی و روش اسنادی – کتابخانه‌ای، به بررسی رابطۀ دوسویه و بنیانی میان حقوق شهروندی و حکمرانی خوب می‌پردازد. یافته‌های این پژوهش حاکی از رابطۀ متقابل و تحول‌آفرین میان این دو مفهوم است؛ به‌گونه‌ای که تحقق حقوق شهروندی بدون بستر نهادی مناسب ممکن نیست و حکمرانی خوب نیز بدون مشارکت شهروندان آگاه و مسئول معنا نخواهد داشت. پژوهش حاضر با روش توصیفی – تحلیلی و رویکرد اسنادی، به تبیین این رابطه پرداخته و بر ضرورت اصلاحات ساختاری و تقویت جامعۀ مدنی به‌منظور تحقق اهداف دموکراتیک تاکید می‌کند.