حکمرانی اجتماعی؛ تحلیلی بر امید و نشاط اجتماعی در ایران

در دهه‌های اخیر، مفهوم حکمرانی اجتماعی به‌عنوان رویکردی نوین در تحلیل کیفیت تعامل دولت و جامعه، مورد توجه روزافزونی قرار گرفته است. در جوامعی چون ایران که با چالش‌های پیچیده‌ای نظیر کاهش سرمایه اجتماعی، تضعیف امید به آینده و افت نشاط اجتماعی مواجه‌اند، بررسی تاثیر شیوه‌های حکمرانی بر وضعیت روانی و اجتماعی مردم اهمیت مضاعفی می‌یابد. این پژوهش با هدف تحلیل رابطه بین ابعاد حکمرانی اجتماعی و سطح امید و نشاط اجتماعی در ایران انجام شده است. در این راستا، با بهره‌گیری از روش تحلیل کیفی اسنادی و بررسی داده‌های پیمایشی موجود، ابتدا ابعاد نظری و مفهومی حکمرانی اجتماعی، امید و نشاط اجتماعی تبیین شده و سپس رابطه آن‌ها در بستر جامعه ایران تحلیل می‌گردد. یافته‌ها حاکی از آن است که مولفه‌هایی چون مشارکت عمومی، شفافیت، عدالت اجتماعی و پاسخگویی نهادهای حاکمیتی نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای امید و نشاط اجتماعی دارند. این مطالعه در نهایت با ارائه راهکارهایی سیاست‌محور، بر ضرورت تحول در سبک حکمرانی اجتماعی برای بازسازی اعتماد عمومی و تقویت سرمایه روانی جامعه تاکید می‌کند.