بررسی تغییرات خواص قیر در نتیجه افزودن پسماندهای ماسک‌های ضایعاتی

در این تحقیق به بهبود خواص عملکردی قیر اصلاح‌شده در برابر خستگی، ترک‌خوردگی حرارتی و شیارشدگی در آسفالت جاده‌سازی و همچنین به مدیریت پسماندهای پلیمری در کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی پرداخته شده است. نمونه‌های قیر پایه خالص با درجه نفوذ 100/85 با درصدهای مختلفی از ماسک‌های پزشکی سه‌لایه بازیافتی خرد‌شده، حاوی افزودنی‌های پلی‌پروپیلن و استایرن- بوتادین- استایرن (sbs) اصلاح شدند. مشخصات فیزیکی و رئولوژیکی قیرها با آزمون‌هایی نظیر نفوذپذیری، نقطه نرمی، کشش‌پذیری، ویسکوزیته دینامیک و سینماتیک، برش دینامیکی (dsr)، رفتار پیرشدگی کوتاه‌مدت (rtfot)، پیرشدگی بلندمدت (pav) و سفتی خمشی (bbr) به دقت ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که استفاده از ماسک‌های ضایعاتی به عنوان اصلاح‌کننده، موجب کاهش نفوذپذیری و افزایش نقطه نرمی قیر شده که بیانگر افزایش سختی و بهبود مقاومت آسفالت در برابر شیارشدگی و ترک‌خوردگی است. همچنین خواص رئولوژیکی بهبود یافته، دوام مکانیکی و پایداری قیر را در دماهای بالا و پایین تضمین می‌کند. این روش نوآورانه، علاوه بر ارتقای عملکرد قیر، راهکاری پایدار برای مدیریت پسماندهای پلیمری ناشی از افزایش مصرف ماسک‌های سه‌لایه در دوران پساکرونا ارائه می‌دهد که در کاهش آلاینده‌های محیط زیستی نقش موثری دارد. به‌کارگیری این پسماندها در صنعت آسفالت، به کاهش حجم زباله‌های پلاستیکی، حفظ منابع طبیعی و کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی کمک می‌کند. در نهایت، این مطالعه نشان می‌دهد که قیر اصلاح‌شده با پلیمر بازیافتی، گزینه‌ای کارآمد و دوستدار محیط زیست برای بهبود کیفیت جاده‌ها و توسعه پایدار زیرساخت‌های حمل و نقل می‌شود.