بررسی تاثیر نانورس بر خواص رئولوژیکی و مقاومت خستگی قیرهای اصلاح شده با پلیمر sbs

روسازی آسفالتی راه ها متشکل از قیر ،سنگدانه و فیلر می باشد که در این بین قیر نقش مهم و اساسی در خصوصیات مخلوط های آسفالتی دارد و از این رو شناسایی رفتار قیر از اهمیت ویژه ای برخوردار است. رشد روز افزون ترافیک در سالهای اخیر و افزایش وزن محور وسایل نقلیه، باعث اعمال نیروهای بیشتر بر سیستم روسازی و رویه های آسفالتی شده و عمر مفید روسازی را کاهش میدهد. خرابی خستگی از متداول ترین خرابی ها در این حوزه می باشد و باعث هدر رفت هزینه های زیادی جهت تعمیر و نگهداری راه ها می شود. اصلاح قیر یکی از روش های مهم جهت افزایش مقاومت روسازی آسفالت در برابر خرابی می باشد. سعی شده است در این مقاله ،در ابتدابا افزودن مقادیر 6 و 8 درصد نانو رس به قیر و در مرحله بعدی اختلاط با 3 و 5درصد پلیمر sbs، با استفاده از دستگاه رئومتر برش دینامیکی تغییرات رفتار رئولوژیکی قیر و سپس، تغییرات مقاومت خستگی با استفاده از آزمونهای دامنه جاروب خطی و جاروب فرکانس مورد بررسی قرار گرفته شود. نتایج نشان میدهد که قیر های اصلاح شده با نانو رس عملکرد بهتری در بالابردن مقاومت قیر در برابر شیار شدگی نسبت به قیر خالص دارند. همچنین میتوان گفت که پیر شدگی در عملکرد قیر های اصلاح شده با نانورس تاثیر منفی نداشته و پارامتر های g’ و g’’ در آزمون جاروب فرکانس نشان دهنده این موضوع می باشند.در بحث افزایش مقاومت قیر در برابر افزایش سطح کرنش نیز قیر های اصلاح شده عملکرد قابل قبولی دارند.تنها نقطه ضعف استفاده از نانو رس در اصلاح قیر مربوط به طول عمر خستگی می باشد که عملکرد ضعیف تری نسبت به قیر خالص در این پارامتر از خود نشان میدهند.همچنین در ترکیب پلیمر با نانورس قیر با 5درصد پلیمر و 6درصد نانو رس بهینه ترین ترکیب در این بین می باشد.