خصوصیات رئولوژیکی و مکانیکی مخلوط های آسفالتی حاوی بایو روغن های برپایه چوب

رشد جمعیت جهانی، توسعه صنعتی و گسترش زیرساخت‌های جاده‌ای، نیاز به رویکردهای پایدار در صنعت ساخت‌وساز را بیش از پیش ضروری کرده است. مصرف فزاینده قیر و نفت خام غیرقابل‌تجدید، فشار اقتصادی و زیست‌محیطی قابل‌توجهی بر منابع محدود زمین وارد می‌کند و تهدیدی برای رفاه نسل‌های آینده به شمار می‌رود. قیر به دلیل ویژگی‌هایی مانند دوام، قابلیت بازیافت و عملکرد مطلوب در روسازی‌های انعطاف‌پذیر، یکی از پرکاربردترین مصالح در ساخت جاده‌هاست. در این راستا، جایگزینی بخشی از قیر با مواد تجدیدپذیر مانند بایوقیرها، که از نظر اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی مزایای قابل‌توجهی دارد، به یک اولویت تبدیل شده است. در سال‌های اخیر، استفاده از بایوقیرهای تولیدشده از زیست‌توده ها، به‌ویژه ضایعات چوبی، به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. این پژوهش به بررسی جامع عملکرد بایو قیرهای مشتق‌شده از زیست‌توده‌های چوبی می‌پردازد و جنبه‌های کلیدی شامل، خصوصیات رئولوژیکی و رفتار مخلوط‌های آسفالتی حاوی بایوقیرهای برپایه چوب را تحلیل می‌کند. همچنین، مکانیسم‌های پیرشدگی این مواد و راهکارهای بهبود عملکرد آن‌ها مورد ارزیابی قرار گرفته است. این مطالعه پتانسیل این ماده را به‌عنوان جایگزینی پایدار در صنعت روسازی برجسته می‌کند و دیدگاه جامعی برای توسعه و بهینه‌سازی آن ارائه می‌دهد.