ارزیابی پتانسیل شیارشدگی و خستگی مخلوط‌های آسفالتی با استفاده از شاخص‌های حرارتی و شیمیایی قیر

این مطالعه به‌منظور بررسی و تبیین رابطه میان پارامترهای حرارتی و شاخص‌های شیمیایی قیر از جمله شاخص‌های به‌دست‌آمده از طیف‌سنجی ftir با رفتار مکانیکی مخلوط‌های آسفالتی با دانه‌بندی پیوسته و میان‌تهی انجام شده است. در این راستا، دو نوع قیر با خصوصیات حرارتی مختلف ابتدا تحت آزمایش ftir قرار گرفته است. پس از آن مخلوط‌ آسفالتی با دو نوع دانه‌بندی تهیه گردید. آزمایش‌های مکانیکی و عملکردی شامل آزمایش حساسیت رطوبتی، شیارشدگی و خستگی روی مخلوط‌های با دانه‌بندی پیوسته و مخلوط ماستیک درشت‌دانه انجام شد. تجزیه‌وتحلیل نتایج نشان می‌دهد پایداری حرارتی بالاتر قیر که بیانگر ساختار مقاوم‌تر در برابر تجزیه حرارتی است، می‌تواند به بهبود عملکرد مخلوط آسفالتی در برابر تغییر شکل دائمی منجر شود. همچنین نتایج نشان داد در هر دو دانه‌بندی dg و sma، قیر نوعb با مقادیر بالاتر سولفوکسید (si) و کربونیل (ci) نسبت به نوع a، به دلیل تقویت پیوندهای بین‌مولکولی و تعامل قیر و سنگدانه، همراه با سفتی و پایداری حرارتی بیشتر (84/99% در برابر 78/99 %)، مقاومت مخلوط را در برابر تغییرشکل دائمی در دمای °c 55 و آسیب رطوبتی افزایش داده است. همزمان، بالا بودن ci و si در قیر نوع b با افزایش عمر خستگی همراه بوده که در dg نسبت به sma اثر قوی‌تری داشته و این تفاوت به نوع دانه‌بندی مربوط می‌شود.