تاثیر رفتار ناهمسانگرد عرضی مصالح بر عمر خستگی و شیارشدگی روسازی‌های آسفالتی

تحقیقات گذشته نشان داده‌اند که مصالح سنگدانه‌ای و خاک بستر دارای رفتار ناهمسانگرد عرضی می‌باشند، به این معنی که مدول برجهندگی این مصالح در جهت افقی و قائم یکسان نیست. در این تحقیق، تاثیر درجۀ ناهمسانگردی عرضی (نسبت مدول قائم. به مدول افقی) مصالح لایه‌های غیر آسفالتی شامل خاک بستر، زیراساس و اساس بر عمر خستگی و عمر شیارشدگی روسازی‌های آسفالتی مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور، یک مقطع چهار لایۀ روسازی متعارف با استفاده از نرم‌افزار المان محدود austpads تحت اثر محور منفرد هم‌ارز با چرخ زوج تحلیل شده است. در این بررسی، رفتار مصالح لایه‌های غیرآسفالتی به‌صورت الاستیک ناهمسانگرد عرضی خطی و لایۀ آسفالتی به‌صورت الاستیک خطی همسانگرد در نظر گرفته شده است. نتایج حاصل نشان داد که افزایش درجۀ ناهمسانگردی منجر به کاهش قابل‌توجه در عمر خستگی لایۀ آسفالتی و عمر شیارشدگی خاک بستر می‌شود. به‌عنوان‌مثال، با افزایش درجۀ ناهمسانگردی از 1 به 10، عمر خستگی در حدود 50٪ کاهش می‌یابد. همچنین عمر شیارشدگی خاک بستر در شرایط مشابه، کاهش‌هایی تا بیش از 90٪ را تجربه می‌کند؛ بنابراین می‌توان دید که در مقام مقایسه، تاثیر لحاظ نمودن رفتار ناهمسانگرد عرضی در برآورد عمر شیارشدگی نسبت به برآورد عمر خستگی دارای اهمیت بیشتری است. همچنین نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که با افزایش درجۀ ناهمسانگردی عرضی از 1 تا 5 عمر روسازی به‌شدت کاهش می‌یابد و با افزایش درجۀ ناهمسانگردی عرضی به بیش از 5، رفته‌رفته تاثیر این متغیر بر عمر روسازی کاهش می‌یابد.