بررسی تاثیر سیمان در کاهش حساسیت رطوبتی روسازی آسفالتی آزاد راه قزوین-رشت

جدا شدن قیر از سنگدانه‌ها و پدیده عریان شدگی ناشی از زیان رطوبتی از جمله خرابی‌هایی هستند که اغلب در روسازی‌های آسفالتی، به ویژه در مناطقی با درجه رطوبت بالا همراه با مصالح سنگی نامناسب، رخ می‌دهند. بر این اساس، هدف بررسی این مشکل با انجام آزمایش‌هایی بر روی مخلوط آسفالتی با درصدهای مختلف افزودنی سیمان است. بررسی موردی آزمایشگاهی بر روی مقطع راه منجیل- امامزاده هاشم از آزادراه قزوین- رشت که دچار پدیده آسیبهای ناشی از رطوبت شده، انجام گرفته است. در این مطالعه با توجه به ماهیت شیمیایی مصالح سنگی و رطوبت بالای موجود در منطقه، استفاده از سیمان به عنوان ماده افزودنی مفید در جهت ارتقای دوام رطوبتی مخلوط آسفالتی مورد بررسی قرار گرفته شد. میزان تاثیر پذیری مخلوط آسفالتی پس از تعیین مشخصات فنی مصالح، قیر و مخلوط آسفالتی از طریق انجام آزمایشات چسبندگی در برابر آب جوشان به عنوان ارزیابی اولیه از مقدار ظرفیت سنگدانه‌های موجود در برابر جدا شدن، بررسی مقاومت کششی غیرمستقیم مخلوط آسفالتی، ارزیابی دوام و استحکام مخلوط و تعیین مدول برجهندگی انجام شد. با توجه به نتایج آزمایش های صورت پذیرفته در زمینه های مقاومتی- کیفیتی، استفاده از سیمان عاملی موثر در افزایش دوام مخلوط آسفالتی و کاهش حساسیت در برابر رطوبت تشخیص داده شد.