بررسی آزمایشگاهی اثر الیاف پر مرغ بر خواص مکانیکی و حساسیت رطوبتی مخلوط‌های آسفالتی گرم

مخلوط‌های آسفالتی به‌عنوان یکی از مصالح اصلی روسازی جاده‌ها به دلیل انعطاف‌پذیری و توانایی تحمل بارهای ترافیکی همواره در معرض مشکلاتی مانند ترک‌خوردگی شیارشدگی و کاهش مقاومت در برابر رطوبت هستند که می‌تواند طول عمر مفید آن‌ها را کاهش دهد و هزینه‌های تعمیر و نگهداری را افزایش دهد. استفاده از افزودنی‌ها به‌ویژه الیاف طبیعی و مصنوعی به‌عنوان راهکاری موثر برای تقویت خواص مکانیکی و عملکردی این مخلوط‌ها مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. در این مطالعه اثر افزودن الیاف پر مرغ به عنوان یک ماده افزودنی طبیعی و زیست‌محیطی بر خواص مخلوط‌های آسفالتی گرم بررسی شد. این الیاف که عمدتاً به‌صورت ضایعات در صنعت مرغداری تولید می‌شوند به دلیل ساختار فیبری و ترکیبات پروتئینی پتانسیل تقویت مقاومت مکانیکی، کاهش شیارشدگی و بهبود طول عمر مخلوط‌ها را دارند و از نظر زیست‌محیطی می‌توانند ضایعات صنعتی را به محصولی مفید تبدیل کنند.نمونه‌های آزمایشی با درصدهای مختلف الیاف 0، 2/0، 3/0، 4/0، 5/0 و 6/0 درصد وزنی مصالح خشک ساخته و آزمون‌های مارشال، مقاومت کششی غیرمستقیم و حساسیت رطوبتی بر روی آن‌ها انجام شد. نتایج نشان داد که افزودن 3/0% الیاف پر مرغ بیشترین بهبود عملکرد مخلوط‌ها را به همراه دارد به‌طوری که نسبت مارشال حدود 32 درصد و مقاومت کششی غیرمستقیم حدود 12 درصد نسبت به نمونه شاهد افزایش یافت. مقادیر بالاتر از 4/0% باعث کاهش یکنواختی توزیع الیاف، کاهش پیوستگی ماتریس و افزایش حساسیت به رطوبت شد. همچنین درصدهای پایین الیاف تاثیر منفی قابل توجهی بر حساسیت رطوبتی نداشتند، اما درصدهای بالاتر باعث کاهش نسبت مقاومت کششی در نمونه‌های اشباع شدند. در مجموع می‌توان گفت استفاده از الیاف پر مرغ در مقادیر بهینه می‌تواند عملکرد مکانیکی مخلوط‌های آسفالتی گرم را بهبود بخشد و ضمن کاهش هزینه‌های تولید مزایای زیست‌محیطی نیز فراهم کند.