تاثیر توزیع نامناسب بار محوری وسایل نقلیه بر روسازی مطالعه موردی تهران–رودهن

حمل‌ونقل جاده‌ای به‌عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه، نقش مهمی در پایداری اقتصادی دارد و نگهداری مناسب زیرساخت‌های آن از اهمیت بالایی برخوردار است. در ایران اگرچه عمر طراحی روسازی‌ها 10 تا 20 سال در نظر گرفته می‌شود، اما در عمل خرابی‌ها معمولاً پس از 5 تا 6 سال مشاهده می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که یکی از مهم‌ترین دلایل این مسئله، بارگذاری سنگین وسایل نقلیه و به‌ویژه توزیع نامناسب بار بر محورهای آن‌هاست؛ موضوعی که در صورت عدم انطباق با آیین‌نامه می‌تواند باعث افزایش تنش‌های وارد بر روسازی و تسریع خرابی شود. در این پژوهش با بهره‌گیری از داده‌های سیستم wim در محور تهران–رودهن، الگوی توزیع بار محوری وسایل‌نقلیه مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل‌ها در دو حالت انجام شد: حالت اول شامل وسایل‌نقلیه دارای اضافه‌بار و حالت دوم شامل محورهایی از وسایل‌نقلیه که دچار اضافه‌بار بودند. نتایج نشان داد که در حالت اول 57/56 درصد وسایل‌نقلیه دارای اضافه‌بار بوده و در حالت دوم 41/89 درصد محورها بار مازاد بر حد مجاز داشته‌اند که بیانگر اثر چشمگیر توزیع نامناسب بار بر افزایش بارگذاری روسازی است.