جهت‌گیری تنش‌ و ساختارهای تکتونیکی ارومیه و مناطق اطراف آن

منطقه ارومیه در بلوک ساختاری ارس (شمال غربی ایران) و پهنه برخوردی میان ایران، عربستان و قفقاز قرار گرفته که متاثر از جنبش های ناشی از برهم کنش این سه پهنه می‌باشد، لذا از ویژگی های زمین‌ساختی منحصر به فردی برخوردار است. تغییر شکل سنگها و طبقات موجود در اثر فازهای تکتونیکی مختلف، سبب شکل گیری ساختارهای چین و گسل در منطقه ارومیه شده است. نتایج مطالعات صحرایی و آزمایشگاهی نشان می دهند که دو نسل مختلف برای ساختارهای چین و گسل در این منطقه وجود دارد: نسل اول که قبل از پالئوسن، در نتیجه تاثیر تنش های فشارشی ناشی از بسته شدن اقیانوس تتیس تشکیل شده اند و نسل دوم، بعد از کرتاسه، در نتیجه تاثیر تنش های فشارشی ناشی از بسته شدن اقیانوس نئوتتیس و باز شدن دریای سرخ تشکیل شده اند. نتایج تحلیل ساختارهای تشکیل شده در منطقه ارومیه نشان می دهند که جهت گیری محور چین های موجود در سنگها و طبقات منطقه ارومیه در سنگهای کهن تر از کرتاسه در دو راستای nw-se و nww-see است ولی در سنگهای جوانتر فقط در راستای nw-se می‌باشد که نشانگر تاثیر حداقل دو فاز تکتونیکی مهم به منطقه ارومیه است. همچنین، اغلب گسل های راستالغز متعلق به نسل های قدیم و جدید در داخل دو پهنه گسلی موازی هم با جهت گیری ne-sw، در بخش های شمالی و جنوبی منطقه ارومیه قرار دارند. گسل های شیب لغز معکوس متعلق به نسل جدید نیز عمدتاً، در بخش غربی منطقه و به موازات نوار مرزی ایران و ترکیه هستند.