انتقال هواویز جوی ناشی از باد در تهران با استفاده از داده‌های سنجش از دور

پراکندگی هواویز به دلیل تاثیر آن بر کیفیت هوا و سلامت عمومی، چالش‌های مهمی را در محیط‌های شهری ایجاد می‌کند. این مطالعه نقش باد در توزیع مکانی و زمانی شاخص هواویز فرابنفش (aiuv) در سراسر ایران را با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای sentinel-5p و داده‌های هواشناسی طی چهار سال (2019-2022) بررسی می‌کند. از مدل‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی برای ارزیابی تاثیر الگوهای باد بر توزیع هواویز در مناطق مختلف استفاده شد. یافته‌های اولیه، همبستگی معنی‌داری را بین مقادیر uvai و الگوهای باد نشان داد که حاکی از نقش قابل توجه باد در پراکندگی هواویز‌ها دارد. از نظر زمانی، مقادیر uvai در طول تابستان افزایش یافته است که احتمالاً به دلیل افزایش فعالیت‌های انسانی و شرایط خاص هواشناسی بوده است. مناطقی که در مسیر باد مراکز شهری و منابع اصلی گرد و غبار قرار دارند اغلب uvai بیشتری را نشان می‌دهند که بیانگر نقش حیاتی باد در انتقال آلاینده‌ها است. این نتایج بر اهمیت درک الگوهای باد منطقه‌ای و برهمکنش آنها با عوامل جغرافیایی و هواشناختی برای مدیریت کیفیت هوا تاکید می‌کند.