بررسی برخورد زودهنگام ریزقاره ای قدیمی در بخش شمال باختری پهنه سنندج-سیرجان، منطقه بوکان-سقز-بانه

گستره مورد مطالعه در شمال باختری پهنه سنندج- سیرجان واقع شده است. اصلی ترین های گسل های موجود در منطقه شامل دو دسته روند ساختاری n130-150 و n60-70 با سازوکار گسلش متفاوت هستند که با یک زاویه حدود 90 درجه نسبت به هم قرار گرفته اند. این چارچوب ساختاری، الگویی خمیده از ساختارها در این بخش از پهنه سنندج- سیرجان ایجاد نموده اند. بررسی فازهای دگرریختی در این ساختار خمیده، نشان از فازهای مختلف دگرریختی های شکل پذیر، نیمه شکل پذیر و شکنا با سنین متفاوت دارد. همچنین در این بخش خمیده، حداقل سه فاز نفوذ توده های گرانیتی با محیط های زمین ساختی متفاوت شناسایی شد. بررسی فازهای دگرگونی نیز حداقل سه فاز دگرگونی با رخساره ها و جایگاه های زمین ساختی به اثبات رسانید. بررسی سنی واحدهای سنگی نشان از رخنمون واحدهای دگرگونه و همچنین توده های نفوذی بسیار کهن دارد. وجود کمان آتشفشانی کرتاسه در این محل و ساختار حلقوی آن حکایت از فرورانش و برخورد ریزقاره ای قدیمی در مزوزوئیک در این بخش از سنندج-سیرجان دارد که ارتباطی با فرورانش اصلی، تشکیل کمان ماگمایی ارومیه- دختر و برخورد اصلی ریزقاره ایران- صفحه عربی ندارد. به این ترتیب، می توان اذعان نمود که یک برخورد زودهنگام خردقاره به قاره (یا کمان- قاره) در طی فرگشت زمین ساختی این بخش محتمل است.