وابستگی متقابل در زیرساختها و مدل سازی آن بر اساس روش دیمتل

وابستگی متقابل در زیرساختها به عنوان یکی از ویژگی‌های کلیدی جوامع مدرن، نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد سیستم‌های حیاتی مانند انرژی، آب، حمل و نقل، ارتباطات و بهداشت ایفا می‌کند. این وابستگی‌ها اگرچه کارایی و هماهنگی بین سیستم‌ها را افزایش می‌دهند، اما در عین حال، آسیب‌پذیری‌های جدیدی را ایجاد می‌کنند که می‌توانند منجر به اختلالات گسترده و اثرات زنجیره‌ای شوند. در دنیای امروزی، استمرار زندگی در جوامع بشری بدون فعالیت مستمر زیرساخت های حیاتی امکان پذیر نیست. از این رو نحوه بهره برداری و حفاظت از زیرساخت های حیاتی مورد توجه مطالعات بسیاری قرار گرفته است. یکی از زمینه های اصلی در مطالعات زیرساخت ها چگونگی مدل سازی سیستم ها به خصوص با وجود وابستگی های بین آنهاست. وابستگی متقابل زیرساختها به معنی رابطه دو جهته بین بخش های شبکه است و یعنی این که وضعیت یک جزء از وضعیت دیگری تاثیر می پذیرد یا با آن همبسته است. گرچه یک سری وابستگی های متقابل در شبکه های زیرساخت را می توان به صورت قطعی مدلسازی کرد اما در اغلب مواقع داده های مورد نیاز ناقص هستند یا روابط بین آنها تصادفی هستند. این مقاله به بررسی مفهوم وابستگی متقابل، انواع آن، چالش‌های ناشی از آن و راهکارهای مدیریتی و روش های مدلسازی برای شناسایی و درک بهتر وابستگی های متقابل و روابط و ارتباطات بین اجزا در شبکه های زیرساختی و روش دیمتل در مدل سازی وابستگی متقابل می‌پردازد.