مروری بر مطالعات ارزیابی تاثیر استفاده از میراگرهای ویسکوز در برابر اثر باد

افزایش آسیب پذیری سازه ها در برابر نیروهای جانبی ناشی از باد و زلزله در دهه های اخیر، نیاز به به کارگیری روش های نوین کنترل ارتعاش را برجسته کرده است. در میان فناوری های مختلف اتلاف انرژی، میراگرهای ویسکوز به دلیل سادگی نصب، کارایی بالا و قابلیت کنترل موثر ارتعاشات، توجه بسیاری از پژوهشگران و مهندسان را به خود جلب کرده اند. هدف اصلی این مقاله مروری، بررسی و تحلیل مطالعات انجامشده در زمینه ارزیابی تاثیر استفاده از میراگرهای ویسکوز در بهبود عملکرد لرزهای و بادسازهای ساختمان ها است. پرسش اساسی این پژوهش آن است که چگونه نحوهی توزیع، میزان ضریب میرایی و نوع رفتار خطی یا غیرخطی میراگرهای ویسکوز میتواند بر کاهش پاسخ سازه ای و افزایش تاب آوری تاثیر بگذارد. این پژوهش یک مطالعه مروری است و هدف آن جمعآوری و بررسی اطلاعات و نتایج پژوهش های قبلی در زمینه میراگرهای ویسکوز و تاثیر آنها بر کاهش اثر باد و زلزله بر سازه ها میباشد. برای انجام این تحقیق، ابتدا تعدادی از منابع علمی، مقالات و پایان نامه ها از پایگاه های اینترنتی و علمی معتبر مانند scholar google، elsevier، springer، civilica و sid جمع آوری شد. نتایج مروری مطالعات نشان دادند که استفاده از میراگرهای ویسکوز باعث کاهش قابل توجه جابجایی جانبی، کاهش دریفت بین طبقه ای، کاهش نیروی برشی طبقات و بهبود رفتار دینامیکی سازه میشود. بر اساس یافته های پژوهش ها، استقرار بهینه میراگرها در طبقات پایین ساختمان میتواند تا 94% پاسخ سازه را در مقایسه با حالت بدون میراگر کاهش دهد. همچنین مطالعات مقایسه ای میان روش های مختلف طراحی نشان میدهد که طراحی مبتنی بر عملکرد و استفاده از الگوریتم های بهینه سازی نظیر الگوریتم ژنتیک، میتواند ضریب میرایی موردنیاز را کاهش داده و عملکرد لرزهای را ارتقا دهد. میراگرهای ویسکوزغیرخطی نیز در مقایسه با نوع خطی، در دستیابی به اهداف عملکردی با هزینه کمتر و کارایی بیشتر موثرتر بوده اند. افزون بر این، تحقیقات نشان دادهاند که افزایش میرایی از ٪2 تا حدود 22 تا ٪02 میرایی بحرانی میتواند تاثیر چشمگیری بر کاهش پاسخ سازه داشته باشد؛ اما افزایش بیش از ٪02 منجر به کاهش محدود و غیراقتصادی در پاسخ سازه میشود. از این رو، تعیین مقدار بهینه ضریب میرایی و توزیع مناسب آن در طبقات، از اهمیت بسزایی برخوردار است. همچنین در مطالعات اخیر، استفاده از تحلیل هزینه چرخه عمر (lcca (در کنار روش های طراحی لرزهای، افق جدیدی را برای دستیابی به طرح های اقتصادی و مقاوم گشوده است. در نهایت میتوان نتیجه گرفت که به کارگیری میراگرهای ویسکوز به عنوان یک راهکار غیرفعال موثر، میتواند به طور چشمگیری تاب آوری سازه ها را در برابر اثرات باد و زلزله افزایش دهد. این فناوری به دلیل کارایی بالا، انعطاف در طراحی و هزینه ی اجرایی نسبتاً مناسب، گزینه ای کارآمد در طراحی و مقاوم سازی سازه ها محسوب میشود. یافته های این مرور ادبیات میتواند راهنمای ارزشمندی برای مهندسان طراح، پژوهشگران و تصمیم گیرندگان حوزه ی مقاوم سازی سازه ها باشد تا با اتخاذ راهبردهای بهینه، عملکرد لرزهای و بادسازهای ساختمان ها را بهبود دهند و آسیب های احتمالی را به حداقل برسانند