تدوین الگوی اولویت‌بندی عوامل کلیدی موثر بر حمل و نقل محور در مدیریت کلانشهر تبریز طبق مدل sowt

این پژوهش به بررسی توسعه حمل‌ونقل‌محور در مدیریت شهری کلانشهر تبریز پرداخته است. هدف این مطالعه، شناسایی و اولویت‌بندی عوامل کلیدی موثر بر توسعه توسعه حمل‌ونقل‌محور با استفاده از رویکرد آینده‌پژوهی و تحلیل راهبردی است. پژوهش از روش ترکیبی توصیفی-تحلیلی و میدانی استفاده کرده و جامعه آماری شامل 35 نفر از مدیران، کارشناسان، اساتید و دانشجویان مرتبط با حمل‌ونقل بود که به روش گلوله‌برفی انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه استاندارد آلبرخت جمع‌آوری و روایی و پایایی آن تایید شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش دلفی، تحلیل اثرات متقابل ساختاری (نرم‌افزار micmac)، تکنیک swot و مدل qspm بهره گرفته شد. یافته‌ها نشان داد امتیاز عوامل داخلی (3.47) و خارجی (3.11) بالاتر از میانگین بوده و وضعیت حمل‌ونقل تبریز در موقعیت استراتژیک تهاجمی (so) قرار دارد. نقاط قوت شامل نوسازی ناوگان و فرهنگ‌سازی، و نقاط ضعف شامل فرسودگی زیرساخت‌ها و استفاده گسترده از خودروی شخصی است. این پژوهش پیشنهاد می‌دهد با بهره‌گیری از فناوری‌های هوشمند، فرهنگ‌سازی و جذب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی، توسعه پایدار توسعه حمل‌ونقل‌محور در تبریز تقویت شود.