بررسی اثر استفاده از جداگرهای پایه با میرایی زیاد بر رفتار لرزه‌ای قاب‌های خمشی بتن مسلح با شکل‌پذیری متوسط تحت اثر رکوردهای پالس گونه

این پژوهش به بررسی عملکرد سیستم‌های جداسازی لرزه‌ای در مقاوم‌سازی قاب‌های خمشی بتن‌آرمه تحت زلزله‌های نزدیک به گسل و دارای پالس پرداخته است. با مدل‌سازی سازه‌های 4 و 8 طبقه و تحلیل خطی و غیرخطی در نرم‌افزارهای etabs و perform-3d، مشخص شد استفاده از جداسازها موجب افزایش زمان ارتعاش، کاهش تقاضای تغییرشکل، کاهش برش پایه و دریفت، و تمرکز تغییرشکل در اجزای جداساز به‌جای طبقات می‌شود. با وجود افزایش نسبی تغییرمکان بام در سازه‌های دارای جداساز، رفتار غیرخطی سازه‌ها به‌خوبی کنترل شده و آسیب‌های لرزه‌ای به‌طور محسوسی کاهش یافته است. همچنین، انرژی مستهلک‌شده توسط سازه‌های جداسازی‌شده کمتر بوده و اثربخشی این سیستم در کنترل ورودی انرژی لرزه‌ای در ارتفاع‌های بیشتر افزایش یافته است. پژوهش اثبات می‌کند که جداسازهای لرزه‌ای، به‌ویژه با هسته سربی، نقش موثری در بهبود عملکرد لرزه‌ای و ایمنی سازه‌های بتن‌آرمه در برابر زلزله‌های شدید دارند.