اصول اساسی حکمرانی متعالی در حفاظت از ز یرساخت های سایبری از منظر پدافند غیرعامل

هدف این پژوهش بررسی مبانی و اصول اساسی حکمرانی متعالی در حفاظت از زیرساخت های سایبری در چارچوب مولفه های اساسی پدافندغیرعامل و تقویت آن با استفاده از ابزار های پژوهشی از جمله ادبیات کتابخانه ای، مصاحبه و پرسشنامه است. در این پژوهش که ترکیبی از یک پژوهش کمی و کیفی است با توجه به تعاریف و دیدگاه های مختلف در حیطه پدافندغیرعامل، حفاظت از زیرساخت ها، فضای سایبر و حکمرانی متعالی ، ضمن بررسی مبانی نظری حکمرانی و پدافند غیرعامل از طریق منابع و اسناد به رروز و معتبر سالهای 1398 تا 1403 و تحلیل انها با استفاده از روش تحلیل مضمون، مولفه ها و مضامین حائز اهمیت در حوزه اصول حکمرانی در حوزه پدافندغیرعامل کشور شناسایی گردیده است و سرانجام با تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده اصول اساسی حکمرانی متعالی در حفاظت از زیرساخت های سایبری جمهوری اسلامی ایران در جهت تقویت پدافند غیرعامل کشور ارائه گردیده است. با توجه به یافته ها، 17 مولفه مرتبط با حکمرانی متعالی در حفاظت از زیرساخت ها معرفی شده است که موجودیتهای الگوی اصلی حکمرانی متعالی در حفاظت از زیرساخت ها را تشکیل می دهند. بر اساس یافته ها، 12 اصل اساسی حکمرانی متعالی در حفاظت از زیرساخت ها عبارتند از: حکمرانی حقوقی ، حکمرانی هدایتگر ، ذینفع محوری ، چندذینفعی ، حکمرانی با پلتفرم های متنوع، تنظیم گری، حکمرانی با شبکه های توزیع شده و غیرمتمرکز، اقتصادی بودن، تحول خواهی، دانش و استعداد دیجیتال، عدالت و اشراف اطلاعاتی بر زیرساخت ها. اصول اساسی استخراج شده در این پژوهش، نقش ها و روابط انها را در حوزه مبانی حکمرانی متعالی در حفاظت از زیرساخت ها نشان می دهد که با وجود یافته های این پژوهش و ارائه اصول اساسی مبتنی بر اسناد و شواهد متقن، فهم دقیق قلمرو حکمرانی متعالی و تقویت پدافندغیرعامل در حفاظت از زیرساخت ها امکان پذیر شده است. اصول اساسی استخراج شده به سازماندهی ساختاری دانش حکمرانی متعالی در حفاظت از زیرساخت ها کمک کرده و همزمان قالب مناسبی را در جهت چگونگی استفاده از دانش فوق قابل درک می کند.