بررسی اثرات آلاینده‌های صنعتی روغن و گازوئیل بر خواص مکانیکی کامپوزیت‌های پلیمری با تمایز در روش تولید و پوشش

در این پژوهش به بررسی اثرات سه نوع آلاینده‌ی صنعتی شامل گازوئیل، روغن موتور و ترکیب آنها بر خواص مکانیکی کامپوزیت پلیمری بدنه شناورها پرداخته شده است. نمونه‌ها با استفاده از تکنیک‌های لایه‌گذاری دستی و تزریق در خلا تولید و آزمون‌های کشش و خمش سه نقطه‌ای قبل و بعد از غوطه‌وری در محلول‌های آلاینده برای ارزیابی استحکام، مدول یانگ و رفتار شکست انجام شد. نتایج نشان داد که گرچه جذب روغن و گازوئیل در مقایسه با آب کمتر است اما نفوذ آلاینده‌ها عملکرد مکانیکی را کاهش، شکنندگی را افزایش و انتشار ترک را تسریع کرد. نمونه‌های تزریق شده در خلا در ابتدا استحکام کششی و مدول بالاتری را نشان دادند، اما هر دو روش ساخت روند تخریب مشابهی را تجربه کردند. استحکام خمشی در همه نمونه‌ها کاهش یافت و بیشترین تخریب در نمونه‌هایی که در معرض مخلوط روغن و گازوئیل قرار داشتند، مشاهده شد. به طور کلی، روش تولید تاثیر محدودی در جلوگیری از تخریب ناشی از آلاینده‌ها داشت. این یافته‌ها بینش‌های ارزشمندی برای انتخاب و طراحی مواد در کاربردهای صنعتی و دریایی، که در آن کامپوزیت‌های پلیمری در معرض آلاینده‌های نفتی قرار دارند، ارائه می‌دهد و به لزوم ارتقاء استانداردها در حوزه کیفیت سازه‌های کامپوزیتی دریایی در محیط‌های مختلف نظیر محوطه موتورخانه شناور در معرض انواع آلاینده‌های محیطی (روغن و سوخت) کمک می‌کند.