الزامات و راهبردهای استانداردسازی در صنایع دریایی ایران در چارچوب اقتصاد اقیانوس هند

موقعیت ژئوپلیتیک ایران در کریدور بین‌المللی شمال-جنوب و حاشیه شمالی اقیانوس هند، فرصتی تاریخی برای تبدیل شدن به کانون تجارت و لجستیک منطقه ایجاد کرده است؛ اما بهره‌برداری از این موقعیت، مستلزم وجود نظامی پیشرفته و یکپارچه از استانداردها در صنایع دریایی است. این پژوهش با هدف تبیین الزامات و ارائه راهبردهای استانداردسازی برای تقویت جایگاه جمهوری اسلامی ایران در معماری اقتصادی اقیانوس هند، با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوای کیفی و با رویکرد استقرایی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که استانداردسازی دریایی برای کشور یک ضرورت چندبعدی (فنی، اقتصادی، امنیتی، زیست‌محیطی و حکمرانی) است. همچنین، تمرکز جغرافیایی محدود نهادهای رده‌بندی بین‌المللی حاضر در منطقه، فرصت استراتژیک منحصر به فردی را برای ایران ایجاد می‌کند تا با ابتکار عمل و با استفاده از ظرفیت‌های موجود در نهادهای رده‌بندی فعلی کشور، به عنوان مرکز هماهنگی و ارائه دهنده خدمات تخصصی استاندارد برای کریدور شمال-جنوب و کشورهای غرب اقیانوس هند ظاهر شود. موفقیت در این عرصه، نیازمند گذار از رویکرد جزیره‌ای کنونی به یک پارادایم یکپارچه و راهبردی است که محورهای کلیدی آن شامل تدوین سند ملی استانداردسازی دریایی، پیگیری فعالانه دیپلماسی برای ایجاد کنسرسیوم منطقه‌ای، و تحول در نظام آموزشی و زیرساخت‌های دیجیتال است.