لزوم تدوین مقررات و استانداردهای ملی جهت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از کشتی‌ها

بخش کشتیرانی بین‌المللی یکی از منابع مهم انتشار گازهای گلخانه‌ای به شمار می‌رود و در صورت فقدان سیاست‌های کنترلی، سهم آن در دهه‌های آینده افزایش خواهد یافت. در این پژوهش، ضرورت تدوین مقررات و استانداردهای ملی برای کاهش انتشار ناشی از کشتی‌ها بررسی شده است. ابتدا سیر تحولات رویکرد سازمان جهانی دریانوردی نسبت به تغییرات اقلیمی و تصویب مقررات الزام‌آور در پنج مرحله تبیین گردیده است. سپس، تجارب کشورهای پیشرو مانند اتحادیه اروپا، نروژ، ژاپن و چین در تدوین سیاست‌ها، ابزارهای اقتصادی و برنامه‌های فناورانه تحلیل شده تا چارچوبی برای الگوگیری فراهم آید. در ادامه، اقدامات ملی و بین‌المللی ایران در این زمینه مرور و نقاط قوت و ضعف آن‌ها شناسایی شده است. همچنین نقش موسسات رده‌بندی برجسته در پیاده‌سازی الزامات سازمان جهانی دریانوردی و حمایت از گذار سبز دریایی مورد توجه قرار گرفته است. در نهایت، با بهره‌گیری از تحلیل تطبیقی و آنالیز شکاف، فاصله وضعیت موجود با اهداف مطلوب مشخص شده و بر ضرورت تسریع در تدوین استانداردهای ملی و تقویت سازوکارهای حمایتی برای تحقق اهداف کربن‌زدایی تاکید شده است.