توسعه استاندارد ارتعاشات سازه‏ های کامپوزیتی تحت شرایط محیطی دریا

به منظور جلوگیری از پدیده ‏های مخربی نظیر تشدید و همچنین کاهش اثرات ارتعاشات مانند آسیب به خدمه، استحلاک ماشین‏آلات و تجهیزات در شناور، ‏موسسات رده‏ بندی الزامات مختلفی را در آیین ‏نامه‏ های طراحی در نظر گرفته ‏اند. از طرفی با افزایش زمان از شروع بهره‏برداری از محصولات بدلیل شرایط محیطی، وزن و خواص مکانیکی سازه‏های کامپوزیتی دچار تغییر خواهد شد. این تغییرات منجر به تغییر در فرکانس‏های طبیعی سازه می‏شود که می‏بایست این مهم در الزامات در نظر گرفته می‏شد. در این مقاله میزان تغییرات در فرکانس‏های طبیعی برای چندلایه ‏های مختلف کامپوزیتی مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج نشان داد که تغییر در فرکانس‏های طبیعی به نحوی است که الزامات در نظر گرفته شده با افزایش یک مدت زمانی مشخص از شروع بهره ‏برداری دیگر کارآمد نبوده و می‏بایست به نحوی تغییر داده شده و توسعه یابد که در طول چرخه محصول قابل اتکا باشد. یکی از این الزامات، رعایت فاصله بیش از حداقل مقدار 10 درصدی بین فرکانس‏های تحریک و فرکانس‏های طبیعی است، که نتایج این تحقیق نشان می‏دهد که تحت شرایط محیطی و گذشت زمان، فرکانس‏های طبیعی تا بیش از 10 درصد نیز می‏تواند تغییر نماید. در این شرایط ممکن است فرکانس‏های تحریک و طبیعی برابر یا بسیار به هم نزدیک شوند. توسعه استاندارد و در نظر گرفتن اثرات شرایط محیطی می‏تواند از آسیب به خدمه و سازه، خرابی‏ تجهیزات و در مواردی نیز حوادث فاجعه ‏بار جلوگیری نماید.