ارزیابی ظرفیت انرژی جریان جزرومدی خلیج فارس بر پایه استاندارد مرکز انرژی دریایی اروپا (emec)

تغییرات اقلیمی و ناترازی انرژی در جهان، تقاضا برای بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر دریایی را افزایش داده است. ایران با برخورداری از موقعیت جغرافیایی ویژه و هم‌جواری با خلیج فارس و دریای عمان در جنوب و دریای خزر در شمال، از پتانسیل بالایی برای توسعه و استفاده از این منابع انرژی برخوردار است. در سال‌های اخیر، پژوهش‌های متعددی در زمینه‌ی طراحی و ساخت مبدل‌های انرژی دریایی در کشور انجام شده است. برای دستیابی به بیشترین بازدهی این تجهیزات، استانداردهای بین‌المللی دستورالعمل‌هایی برای مکان‌یابی بهینه‌ی استقرار آن‌ها ارائه کرده‌اند. یکی از مهم‌ترین منابع انرژی‌های تجدیدپذیر دریایی، جریان‌های جزر و مدی هستند. در این پژوهش، با بهره‌گیری از داده‌های عمق‌سنجی، سرعت و جهت جریان‌های جزر و مدی و تراز آب در سواحل مکران ایران، و با اتکا به استانداردهای مرکز انرژی دریایی اروپا (emec)، مناطق مستعد جهت استقرار مبدل‌های انرژی جزر و مدی شناسایی و ارزیابی شده‌اند. تایج نشان می‌دهد که خلیج فارس بر اساس این استاندارد، از پتانسیل بالایی برای بهره‌برداری از انرژی تجدیدپذیر جریان‌های جزرومدی برخوردار نیست و تنها سه منطقه دارای پتانسیل نسبتاً مناسبی هستند. این مناطق عبارت‌اند از: 1) نزدیکی تنگه هرمز، 2) بندر امام خمینی (ره)و 3) اطراف بندر دیر که در شکل 3 نشان داده شده‌اند. یافته‌های این مطالعه می‌تواند مبنایی برای بررسی‌های دقیق‌تر به منظور طراحی و مکان‌یابی مبدل‌های انرژی جریان جزرومد دریایی در این نواحی فراهم کند.