بهینه سازی حجم پسماند حاصل از حفاری در دریا با استفاده از روش cri و solid control و ارائه رویکردی جدید جهت جلوگیری از آلودگی محیط زیست دریایی

امروزه در مناطق مختلفی از جهان، در دریا و یا در خشکی به منظور دستیابی به ذخایر نفت و گاز عملیات حفاری صورت می‌گیرد. مواد مختلفی در صنعت حفاری مورد استفاده قرار می‌گیرند که برخی از آن‌ها خطرناک و سمی بوده و می‌توانند اثرات زیان باری بر اکو سیستم منطقه داشته باشد. گل حفاری،کنده‌ها، آب‌های پسماند عمده آلودگی‌های هستند که حین حفاری تولید می‌شوند. در بسیاری از مناطق جهان قوانین و مقرراتی برای جلوگیری از آلودگی‌های محیط زیست وضع و حتی در برخی از مناطق بسیاری ازفعالیت‌هایی که منجر به تولید آلاینده‌ها می‌شوند (ازجمله حفاری) ممنوع گردیده است. اجرای عملیات حفاری مانند هر فعالیت صنعتی دیگر در پایان عملیات به کار گرفته شده، پسماندها و دورریزهایی را به محیط زیست تخلیه می‌نماید و چناچه برنامه‌ریزی جهت تصفیه و یا حذف آن‌ها صورت نپذیرد این مهم در دراز مدت می‌تواند اثرات نامطلوبی در محیط زیست داشته باشد. ارزیابی و شناخت اثرات کاربرد سیالات حفاری، روش مقبول و منطقی برای ارایه پیشنهاد جهت کاهش آسیب‌ها و خسارات احتمالی ناشی از دفع و دورریزهای حفاری به محیط زیست می‌باشد. یکی از مهم‌ترین عوامل در کاهش اثرات منفی زیست محیطی پس ماندها مدیریت صحیح آن‌ها است به گونه ای که برخی مواقع هزینه‌های مورد نیاز در حذف آلودگی‌های یک پسماند و یا کنترل انتشار آلودگی آن، با اعمال مدیریتی صحیح و ابتکاری به میزان چشمگیری کاهش پیدا می‌کند. این مقاله به بررسی دو روش cri و solid control و ارائه رویکرد جدید جهت کاهش حجم پسماند در جهت جلوگیری از آودگی از محیط زیست دریایی می پردازد.