راهبردهای انتخاب مواد نوین در سامانه‌های لوله‌کشی شناورهای سطحی

سیستم لوله‌کشی در شناورهای سطحی نقش کلیدی در انتقال ایمن آب دریا، آب شیرین، سوخت، روغن، گاز و مواد شیمیایی دارد و انتخاب نادرست جنس لوله می‌تواند به خوردگی زودهنگام، نشت و افت ایمنی منجر شود. این پژوهش با مرور نظام‌مند استانداردها و مراجع اصلی (iso، astm، dnv، imo، mil-std و قواعد رده‌بندی) و استخراج و مقایسه استحکام مکانیکی، محدوده دما و فشار کاری و نرخ خوردگی برای مواد مختلف، به تدوین جداول انتخاب جنس لوله برای سامانه‌های گوناگون شناورهای سطحی می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد فولاد زنگ‌نزن 316l به‌دلیل استحکام مناسب و مقاومت بالا در برابر خوردگی موضعی، گزینه اول برای خطوط حیاتی مانند آب شیرین، برخی خطوط سوخت و سامانه آتش‌نشانی است؛ در حالی‌که آلیاژهای مس–نیکل 70-30 و 90-10 در سیستم‌های آب دریا و خنک‌کاری به‌واسطه تشکیل لایه محافظ پایدار ارجحیت دارند. همچنین کامپوزیت‌های تقویت‌شده با الیاف شیشه و لوله‌های ترموپلاستیک کامپوزیتی برای خطوط آب دریا، مواد شیمیایی و سوخت با فشار متوسط، در کاربردهایی که کاهش وزن و مقاومت کامل به خوردگی اهمیت دارد، به‌عنوان جایگزین نوین فلزات پیشنهاد می‌شوند. در مقابل، فولادهای کربنی و آلیاژی همچنان برای سامانه‌های بخار و خطوط فشار بالا و نیز خطوط سیالات قابل‌اشتعال در فضاهای موتورخانه – مطابق محدودیت‌های imo و آیین‌نامه‌های رده‌بندی – انتخاب اصلی باقی می‌مانند. دستاورد نهایی پژوهش، ارائه یک راهنمای تلفیقی و کاربردی برای انتخاب بهینه جنس لوله در طراحی سامانه‌های لوله‌کشی شناورهای سطحی در محیط‌های خورنده دریایی است.