بهینه‌سازی در استانداردهای کشتی‌سازی مبتنی بر داده، هوش مصنوعی و همگرایی دیجیتال

صنایع دریایی در آستانه تحولی بنیادین قرار دارند؛ تحولی که با ورود فناوری‌هایی چون اینترنت اشیاء، هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، همزاد دیجیتال و تحلیل داده‌های کلان شتاب گرفته است. این فناوری‌ها فرصت‌هایی کم‌نظیر برای افزایش ایمنی، بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها فراهم می‌کنند. با این حال، نظام فعلی استانداردسازی در کشتی‌سازی، همچنان مبتنی بر ساختارهای سنتی، ایستا و واکنشی است که توان پاسخ‌گویی به پیچیدگی‌ها و پویایی‌های محیط دیجیتال را ندارد. این مقاله با هدف پر کردن این شکاف، چارچوبی نوین برای استانداردسازی در کشتی‌سازی پیشنهاد می‌کند که مبتنی بر سه رکن اصلی است: داده‌محوری، قابلیت یادگیری مستمر و همگرایی دیجیتال. روش پژوهش تحلیل و ارائه یک چارچوب مفهومی مبتنی بر ارکان اصلی گزارش است. در این چارچوب، استانداردها به‌صورت مدل‌های دیجیتال، قابل پردازش ماشینی و پویا تعریف می‌شوند و با تحلیل داده‌های واقعی عملیات، به‌صورت هوشمند بازنگری می‌گردند. همچنین، ساختار حکمرانی آن به‌گونه‌ای طراحی شده که نهادهای بین‌المللی بتوانند با سازوکارهای مشارکتی و دیجیتال، استانداردهایی منطبق با فناوری‌های نو را تدوین و اجرا کنند. مهم‌ترین دستاورد این پژوهش، ارائه یک چارچوب نوآورانه سه‌لایه شامل معماری ماژولار، سازوکار یادگیری جمعی و حاکمیت تطبیقی است که گذار از استانداردهای ایستا (مورد استفاده در حال حاضر صنعت کشتی‌سازی) به نظام‌های یادگیرنده و آینده‌نگر(هدف پووهش) در صنعت کشتی‌سازی را ممکن می‌سازد.