مدل سازی قرارداد خرید برق با استفاده از رژیم بار تخمینی

صنعت برق طی دهه‌های اخیر در سراسر جهان تجدید ساختار را تجربه می‌کند. در ساختار جدید، اثر متقابل بازار انرژی و مصرف‌کننده یکی از موارد بسیار مهم به شمار می‌آید. مصرف‌کننده به‌عنوان یک بخش مهم از بازار برق همواره نیازمند شرایطی است که در آن با بهینه‌سازی قرارداد فی‌مابین خود و شرکت توزیع‌کننده برق بتواند هم باعث اقتصادی شدن مصرف خود ازیک‌طرف و همچنین کمک به رشد تولید ناخالص ملی از سمت دیگر شود. تخمین نادقیق تقاضا، منجر به سفارش خرید بیش یا کمتر از مقدار واقعی آن شده و در برنامه ریزی توسعۀ شبکه، افراط ها یا تفریط هایی را سبب خواهد شد. در ساختار سنتی، هزینه های این خطا معمولاً در برآوردهای اقتصادی، گم میشود. اما در یک محیط تجدید ساختار شده، انتظار اینستکه به چنین مسالۀ مهمی دقت شده و برنامۀ توسعۀ شبکه برمبنای نیاز واقعی مصرف کنندگان تدوین شود. از آنجا که در مقررات ایران، سفارش مقدار قدرت درخواستی برای مصارف بیش از 30 کیلووات بنا به نظر درخواست کننده است، لازم خواهد شد که برآورد متقاضی از مصرف فوق الذکر دقیق باشد. در حال حاضر روش سیستماتیکی برای این مساله در کشور وجود نداشته و سفارش خرید بصورت کاملا تجربی انجام میشود. هدف این مقاله، ارائۀ روشی دقیق و منطقی برای تخمین سفارش خرید با درنظر گرفتن سه عامل قرارداد خرید انرژی، قرارداد خرید انشعاب برق و راه‌های بهینه‌سازی برای تولیدکننده و مصرف‌کننده برق در قراردادهای موجود است.