آموزه‌های پیامبر رحمت(ص) و گفتمان وحدت اسلامی؛ رویکرد تطبیقی در فقه سیاسی شیعه و اهل‌سنّت

سیاست در اسلام نه صرفاً به عنوان ابزاری اداری یا مدیریتی، بلکه به عنوان تحقق رسالت الهی، عدالت اجتماعی و حفظ وحدت امت تعریف شده است. پیامبر رحمت(ص) با برپایی حکومت مدینه، نخستین تجربه حکمرانی اسلامی را در بستر واقعی تاریخ پیاده‌سازی کرد. این مقاله با رویکرد تطبیقی به بررسی اصول حکومتی اسلام، آموزه‌های نبوی و راهکارهای عملی برای تحقق وحدت اسلامی در روزگار معاصر می‌پردازد. در این راستا، دیدگاه‌های برجسته فقه سیاسی شیعه و اهل‌سنّت در قالب تحلیل تطبیقی بررسی و نقاط اشتراک و افتراق آن‌ها تحلیل می‌شود. روش تحقیق، کیفی–تاریخی با تحلیل منابع دست اول و دوم است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اصول مشترک دو مکتب، به‌ویژه در حوزه عدالت، شورا و مقابله با ظلم، ظرفیت بالایی برای ایجاد هم‌گرایی عملی دارند و با بازخوانی مدل حکمرانی پیامبر(ص) می‌توان الگوی وحدت‌محور را بازتولید کرد.