سیاست های حکمرانی در حوزه سیاسی، اقتصادی و امنیتی برای تحقق همگرایی کشورهای اسلامی

همگرایی کشورهای اسلامی یکی از موضوعات بنیادین در ادبیات روابط بین‌الملل و سیاست‌گذاری منطقه‌ای است که ابعاد متعددی از جمله سیاسی، اقتصادی و امنیتی را دربرمی‌گیرد. این مقاله با اتخاذ رویکردی میان‌رشته‌ای و بر پایه نظریه حکمرانی چندسطحی، تلاش دارد چارچوبی جامع برای تبیین و تقویت روند همگرایی در جهان اسلام ارائه کند. روش تحقیق کیفی و تحلیلی است و داده‌ها عمدتاً از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی اسناد، و مرور نظام‌مند مقالات علمی گردآوری شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که گرچه کشورهای اسلامی از ظرفیت‌های عظیمی چون منابع طبیعی، سرمایه انسانی جوان، و موقعیت ژئوپلیتیک برخوردارند، اما موانعی همچون واگرایی سیاسی، ناهمگونی نهادی و تهدیدات امنیتی موجب کندی فرایند همگرایی شده است. بر اساس تحلیل این پژوهش، راهبرد مناسب در سه محور کلان «سیاست»، «اقتصاد» و «امنیت» قابل ترسیم است که از طریق معماری حکمرانی انعطاف‌پذیر، شفافیت نهادی و طراحی نقشه‌راه اجرایی مرحله‌ای می‌تواند به تحقق وحدت عملی در جهان اسلام منجر شود.